Yine kütüphaneme yıllar önce —neden ve niçin aldığımı hatırlamıyorum— eklediğim Momo Momo, abime sorduğum “İstanbul’a giderken ne okuyayım abi?” sorusuna karşılık onun tavsiyesiyle trende başladığım bir yolculukla merhaba dedi bana. Öyle sardı ki beni, diğer işlerime vakit bırakmadı ve bir solukta bitirmiş oldum. İyi ki de tavsiye etmiş ve okumuşum diyorum.
Açıkçası kitaplara yapılan incelemeleri gördükçe her seferinde aynı şeyi yaşıyorum: “Zaten bu kitap hakkında çok güzel incelemeler yapılmış, sen bir şey yazma” diyorum kendime. Ama yine de duramıyorum.
Momo, adeta bugünün hâlini özetliyor. Zira sahiden de insanların zamanını çalan birileri var gibi. Çünkü insanlara baktığımızda ne işini seven, ne de sevdiği işi yapan biri var ortalıkta. Herkeste bir bezmişlik, usanmışlık. Üstelik yapılan her işte bir sahtekârlık, bir hilekârlık da cabası.
Umarım evlatlarımıza daha müreffeh, daha temiz, mutlu, huzurlu ve her şeyden önemlisi adil bir dünya bırakabiliriz.
Efendim okuyanların müstefid olması, okuyacak olanların istifade etmesi ümidiyle. Hû
MomoMichael Ende · Pegasus Yayınları · 201782,2bin okunma