Nermin Yıldırım, her romanında bizi bambaşka dünyalara taşıyan, kelimeleriyle içimize işleyen bir yazar. Onun kalemi, sadece hikâyeler anlatmakla kalmıyor, ruhumuza dokunuyor, içimizde bir yerlere kök salıyor. Yedi romanı boyunca bizi büyülü yolculuklara çıkaran Yıldırım, bu kez öykü kitabıyla karşımıza çıkıyor ve yine kendine has üslubuyla edebiyatın sınırlarını genişletiyor. Bavula Sığmayan, yalnızca bir öykü kitabı değil; birbirine el veren, birlikte soluk alıp veren hikâyelerle örülmüş, derinlikli ve unutulmaz bir dünya.
Kitabın açılışında, bir ailenin birbirine tutunma çabasına tanıklık ediyoruz. Aynı olayı farklı gözlerden okuduğumuz, iç içe geçmiş üç öykü ile başlıyor bu yolculuk. Sonrasında ise Yıldırım’ın kaleminden dökülen, her biri kendi içinde birer roman olabilecek 25 öyküyle karşılaşıyoruz. Çocukluk düşleri, gençlik hevesleri, ihtiyarlığın dingin hüznü, kalanlar ve gidenler, bekleyenler ve arayanlar, düşmemek için birbirine tutunanlar… Kısacası, hayata sıkı sıkıya bağlı olan herkes bu kitapta yerini buluyor.
Özellikle Dönmek, Şimal Yıldızı ve Yeniden Kumdan Kale öyküleri, içimde derin izler bıraktı. Her bir hikâyenin tadı damakta kalıyor, her biri bittiğinde üzerinde uzunca kafa yorduğunuz, derin düşüncelere daldığınız bir dünya kalıyor geriye.
Nermin Yıldırım’ı bu denli özel kılan şey, onun kelimelerle kurduğu muhteşem bağ bence. O, cümlelerini yalnızca yazmıyor, adeta ilmek ilmek dokuyor. Öyküleri okurken, “İşte bir hikâye böyle anlatılır!” dedirtiyor insana. Onun kelimeleri farklı bir koku taşıyor; uzun süre etkisinden çıkamayacağınız, zihninizde yankılanıp duracak bir melodi gibi. İşte Yıldırım’ın alametifarikası tam da bu: Kelimelerin büyüsünü yeniden hatırlatmak ve edebiyatın sonsuz dünyasında, okuruna tarifsiz bir yolculuk sunmak.
Bavula Sığmayan
Bavula Sığmayan
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.