Bavula Sığmayan
Nermin YıldırımYazar:
Nermin Yıldırım
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
232
Basım Tarihi:
Aralık 2022
Yayınevi:
Hep Kitap
ISBN:
9786051924991
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nermin Yıldırım yedi romandan sonra bu kez okuyucusunun karşına öyküleriyle çıkıyor Bavula Sığmayan'da.
Kitabın ilk bölümü olan Aile Yalanları üç öyküden oluşan bir novella. Ailenin kızı Belgin, baba Kamuran ve anne Müzeyyen'in anlatıcı olduğu, aynı olayı farklı bakış açılarından okuduğumuz birbirini tamamlayan üç öykü karşılıyor kitapta bizi . Tabii yine çok güzel yazmış Nermin Yıldırım her zamanki gibi. Karakterleri kanlı canlı koymuş ortaya, insan olma hallerini, aileyi, aşkı, evliliği, ilişkileri çok güzel anlatmış. Ben bayıldım Kamuran'la Müzeyyen'e.
Kitapta yer alan diğer öykülerde de yine ortak dertlerde buluşturuyor, ortak yaraları, kaygıları koyuyor ortaya Nermin Yıldırım. Tercihleri yüzünden toplumda ötekileştirilenleri hatta ailesi tarafından yok edilenleri, şiddet mağduru kadınları, evlilik müessesesi Demokles'in kılıcı gibi tepesinde sallananları, kendiyle ve geçmişleriyle hesaplarını kesemeyenleri, bazılarının gidişleriyle hep bir yanları eksik kalanları, kendini arayanları, bekleyenleri ve beklenenleri, bir türlü bitirmeyi beceremeyip hayatın içinde birlikte sürüklenmeye devam edenleri, güven sorunu yaşayıp bardağa bir türlü dolu tarafından bakamayanları, derdi olanları ve anlaşılmayı bekleyenleri yazıyor. Yine aynı duygudaşlıklarla bu kez öykülerde buluşuyor okuruyla. Aynı şeylerle dertlenip aynı şeyleri anlamaya çalışırken buluyorsunuz kendinizi. El ele tutuşan öykülerle muhteşem bir yolculuğa çıkıyorsunuz.
Bavula Sığmayan öykülerin hepsini ben okurken yüreğimin bir yerlerine yerleştirdim. Bazen iç sesimi dinliyormuş gibi hissettim. Hepsini ayrı ayrı çok sevdim.
Kitapla ilgili bir diğer güzellikte İstanbul Kitap Fuarı'nda hem Bavula Sığmayan'ın ilk söyleşisine katılmak, hem de Nermin Yıldırım'la kitaplar üzerinden devam eden yol
Nermin Yıldırım / Bavula Sığmayan
Aile ve insan ilişkilerine, sevgiye, özleme, vedalara ve buluşmalara farklı bir bakış açısı sunan, birbirinden farklı güzel öykülerin bulunduğu bir kitap #BavulaSığmayan. Kimi zaman aile içinde olan olayları farklı pencerelerden okurken kimi zaman zamanın nasıl önemli olduğunu göreceğimiz farklı hikayelerin içinde buluyoruz kendimizi. Akıcı ve etkileyici, yüreklere dokunan, hayatın kendisini yansıtan hikayeler.
Belgin’in annesinden gelen bir telefonla ailesinin yanına gidişi ve yaşadıkları bir çoğunuza tanıdık gelecektir. Ailelerimizin iyilik yaptıklarını düşünüp fikrimizi almadan kendi doğrularını dayatmaları ve bizlerin de bunlara uymamızı beklemelerine güzel bir örnek olmuş hikaye. Yaşananlar Belgin’in ağzından anlatıldığı gibi annesinin ve babasının penceresinden de aktarılıyor. Böylelikle aynı olaya farklı bakış açılarıyla yaklaşabiliyoruz. Tabi ki kendi hikayeleri de eklenince güleyim mi ağlayayım mı durumunda kalıyoruz. Evlilikteki farklı bakış açıları ve beklentiler çok güzel yansıtılmış.
Gençlikteki ve yaşlılıktaki hayata bakmış açıları, içimize attıklarımızın yükü, katlanılmak zorunda kalınan eziyetler o kada güzel anlatılmış ki okurken bitmesin istiyorsunuz. Bavula sığmayan hayaller, hayatlar ve zaman sizleri çok güzel bir yolculuğa çıkarıyor.
Keyifli okumalar…
Başımı göğe kaldırıyorum, Şimal Yıldızı’nı arıyor gözlerim. O kayıp. Bense birilerinin giderken ardında bıraktığı çığlık gibi hayattayım.
Romanlarıyla okuru renkli yolculuklara çıkaran Nermin Yıldırım, bu defa el ele tutuşan öykülerden oluşan büyüleyici bir dünya kuruyor. Çocukluk düşleri, gençlik hevesleri, ihtiyarlık özlemleri, gidenler, kalanlar, bekleyenler, arayanlar, en karanlık dehlizlerde bile bir umut ışığı bulanlar, düşmemek için birbirine tutunanlar, her şeye rağmen hayata inananlar, bu buruk ama görkemli şölende bir araya geliyor. Kitap çok güzel başladı. Hikayelerin kurgusu kitabın yarısına kadar aktı, gitti. Ama yarısından sonra, kitap bambaşka bir yöne evrildi çok sevemedim. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Hem çok kalabalığız hem de çok yalnız. Öyle tuhaf bir zamandayız...
“Peki bavula sığar mıyım ben?. Sığarsın tabii. Uyurken yaptığım gibi büzülürsün azıcık, dizlerini de karnına çekersin.” (Sayfa 145)
Kitabın adının nerden geldiğini merak etmiştim. Hani bir polisiye roman ismi de olurmuş. Katil cesedi bir bavula saklayıp yok etmek istiyor ama sığmıyor diye düşündüm ama çok saçma olduğunu da kabul ediyorum. Kitaba ismini veren öyküyü okumaya başlayınca öğrendim bavula sığmayanı. Yukarıdaki cümleleri bir abla, kardeşine söylüyor. Çünkü ablası evlenip evden gidecek, kardeşi de onunla gitmek istiyor, dayanamayacağını düşünüyor ablasının yokluğuna, ablasının söylediği bu cümleleri gerçek sanmasıyla devam ediyor hikaye. Sıradan bir durumun duygusal yönünü farklı bir gözden bakarak anlatmış Nermin Yıldırım .
İlk öykü çok önemlidir bence hikayecilikte. Yazar anlattığından ziyade anlatımıyla okuru kalbinden vurmalı ki, konuyu beğenmeyen okur bile “elbet ilerideki öykülerde ilgimi çekecek konu bulacağım” düşüncesiyle okumaya devam eder. Öykücülüğün ustalarından Sait Faik de öyledir. Hemen hemen aynı konulardan bahseder; ya da her gün karşılaşabileceğimiz durumları anlatır usta yazar fakat öyle bir anlatır ki bir anda öykünün değil gerçekliğin içinde, hayatın ortasında buluruz kendimizi onun kalemiyle.
Nermin YILDIRIM ilk hikayesiyle hem nasıl ustaca anlatacağını sezdiriyor hem de hepimizin yaşayabileceği “Aile Yalanları” üçlemesiyle anne, baba ve çocuğun dilinden bir silsileyi anlatıyor. Ki bu ilk bölüm, roman olarak da uzatılabilirdi bence. Farklı kişilerin ağzından anlatırken bile hiç yapaylık yaşatmadı bana. Yetmişlerinde bir babayı anlatırken bile onun duygu, düşünce ve üslubunu kullanmayı çok iyi bilmiş; yani nasıl anlatacağı üzerine çok iyi çalışmış yazar. Günümüz yazarlarında kalemiyle üst noktalara çıkan, ileride daha da çıkacağını düşündüğüm
Nermin Yıldırım .
İlk öykü çok önemlidir bence hikayecilikte. Yazar anlattığından ziyade anlatımıyla okuru kalbinden vurmalı ki, konuyu beğenmeyen okur bile “elbet ilerideki öykülerde ilgimi çekecek konu bulacağım” düşüncesiyle okumaya devam eder. Öykücülüğün ustalarından Sait Faik de öyledir. Hemen hemen aynı konulardan bahseder; ya da her gün karşılaşabileceğimiz durumları anlatır usta yazar fakat öyle bir anlatır ki bir anda öykünün değil gerçekliğin içinde, hayatın ortasında buluruz kendimizi onun kalemiyle.
Nermin YILDIRIM ilk hikayesiyle hem nasıl ustaca anlatacağını sezdiriyor hem de hepimizin yaşayabileceği “Aile Yalanları” üçlemesiyle anne, baba ve çocuğun dilinden bir silsileyi anlatıyor. Ki bu ilk bölüm, roman olarak da uzatılabilirdi bence. Farklı kişilerin ağzından anlatırken bile hiç yapaylık yaşatmadı bana. Yetmişlerinde bir babayı anlatırken bile onun duygu, düşünce ve üslubunu kullanmayı çok iyi bilmiş; yani nasıl anlatacağı üzerine çok iyi çalışmış yazar. Günümüz yazarlarında kalemiyle üst noktalara çıkan, ileride daha da çıkacağını düşündüğüm
6/10
2025 26. kitabı
Eh fena değil…klasik günümüz yazarlarından. Aşırı akıcı ,kolay okunur bir dil,sade bir üslup,satır arası mesajlar,bol aile teması işlenmiş hikayelerden oluşan bir kitap. Biraz hüzün kokuyor. Klasik Türk aile dramaları işlenmiş. Gündelik hayatımızda karşılaşacağınız aile diyologlarına yer verilmişti bu da kitaba samimi bir hava veriyor.
Çeşni olsun arada değişiklik olsun diye okunabilir.Renk kattı…
Bavula Sığmayan
Nermin Yıldırım
Bavula Sığmayan
Nermin Yıldırım
Başımı göğe kaldırıyorum, Şimal Yıldızı’nı arıyor gözlerim. O kayıp. Bense birilerinin giderken ardında bıraktığı çığlık gibi hayattayım.
Bu satırları okuduğum vakit kitabın içeriğine bakmadan Bavula Sığmayan benim çantama sığmalı ve benimle beraber bu kitapçıdan çıkmalı dedim. Bazen yazar hakkında bir fikriniz yoksa ilk defa denkleşmişseniz kitabı almaya karar vermek için birkaç satır yetiyor. Mutmain olup olmama konusunu artık bahtımıza diyerek kitabın sonuna bırakıyoruz. Ya da bende öyle.
Nermin Yıldırım’ın ilk okuduğum kitabı Bavula Sığmayan. Yerli kadın yazarların bir kısmı hariç bir kitabını okuduktan sonra okuma tercihlerim arasında yer almayacaklar var. Acaba Nermin Yıldırım bunlardan hangi listede yer alacak diye merakla kitabı okumaya başladım. Okudukça bazı yerlerde, kelimelerde, cümlelerde tanıdık bir his, tanıdık bir tat geldi yerleşti içime. Kelimeleri kullanma o kelimeleri dans şölenine çevirme ve cümle muhteviyatı ile eski bir dostu Şule Gürbüz’ü okuyormuşum hissi ile cebelleştim ara ara. Velhasıl okurken keyif aldım.
Gelelim kitap içeriğine;
Aile Yalanları ilk bölüm üç öyküden oluşan bir novella. Kızları Belgin’in gözünden aile kavramının yansıtılması ve ebeveynlerin birbirlerinin bakış açılarından birbirlerini, beklentilerini, umutlarını, umutsuzluklarını,
vazgeçişlerini, hayal kırıklıklarını, özlemlerini, içlerinde kalmış uhdelerini, uzun yıllar bir arada yaşayıp nasıl birbirlerine yabancı olduklarını yine de buna rağmen birbirlerine tutunmak için bir dal aradıklarını anlatan üç öyküden oluşmakta.
- Aile, çoğu zaman aynı anda konuşarak laf kalabalığı yapmak olsa da yeri geldiğinde birlikte susabilmektir biraz da, biliyoruz.
- Bir zaman bir yerde birbirimizden vazgeçmiş, bunu da kabullenmişiz…İçimizde öfkeler, kırgınlıklar, alışkanlıklar,
Bavula Sığmayan, yalnızca bir yolculuğun değil; insanın kendi içine yaptığı uzun, sancılı ve yer yer büyüleyici bir kaçışın hikâyesi gibi hissettirdi bana. Nermin Yıldırım bu romanda bavullara kıyafet değil, susulmuş cümleler, yarım kalmış yüzleşmeler ve insanın sırtında taşıdığı görünmez ağırlıkları dolduruyor. Kitap boyunca karakterlerin fiziksel hareketlerinden çok ruhsal savruluşlarını izledim ve bence romanın en güçlü tarafı da tam olarak burada başlamış.
Yazarın dili oldukça zarif ama aynı zamanda sarsıcı. Cümleler süslü görünmek için kurulmamış, duygunun tam yerine dokunmak için özenle seçilmiş gibi. Özellikle yalnızlık, aidiyetsizlik ve geçmişten kaçamama hissi romanın her sayfasına ince ince işlenmiş. Okurken bazı satırlarda insan kendini yakalanmış hissediyor. Çünkü anlatılan şey yalnızca karakterlerin hikâyesi değil; hepimizin içinde biraz taşıdığı kırgınlıklar.
Kitabın en sevdiğim yanı, duygusal yoğunluğunu bağırmadan vermesi oldu. Büyük trajediler yaratıp okuru zorla etkilemeye çalışmıyor. Bunun yerine küçük detaylarla insanın içine işliyor. Bir bakış, bir suskunluk ya da sıradan görünen bir cümle bile karakterlerin yükünü hissettirmeye yetiyor. Nermin Yıldırım’ın karakter yaratmadaki başarısı burada çok net ortaya çıkarmış, çünkü kimse tamamen iyi ya da kötü değil. Herkes biraz kırılmış, biraz yorulmuş, biraz eksik.
Yine de romanın bazı bölümlerinde tempo zaman zaman yavaşladı hissine kapıldım. Özellikle içsel çözümlemelerin yoğunlaştığı kısımlarda hikâye ilerlemekten çok durup düşünmeyi tercih ediyor. Ama açıkçası bu durum kitabın ruhuna da uyuyor. Çünkü bu roman olaylardan çok duyguların romanı.
Benim için Bavula Sığmayan, bittikten sonra kapağı kapatıp hemen unutulacak bir kitap olmadı. Bazı kitaplar hikâyesiyle etkiler, bazılarıysa insanın içinde
Nermin Yıldırım ’ın kaleminde kelimeler sadece anlatmaz, dokunur da.
Yer yer yaralayıp, yer yer iyileştiren kitabın satır aralarında kendinizden o kadar çok şey buluyorsunuz ki, o anlarda okumayı bırakıp uzaklara dalıyorsunuz. Her bölümün sonunda kalbe değen bir cümlenin muhakkak bırakıldığı hikayeler hızla akarken, siz yavaşlamak istiyorsunuz. Sadece kağıttan ibaret olmayan karakterler, yaşarken, acıtırken ve iyileştirirken en çok da şunu düşündürüyorlar: Bazı hikayeler bitince kapanmaz, sende yaşamaya devam eder.
Ve kitap bittiğinde anlıyorsunuz ki, bavula sığmayan sadece eşyalar değilmiş, bazı duygular da sığmıyormuş meğer.
Hepimizin bavula sağdıramadığı bazı meseleler vardır diye başlamak istiyorum cümleme, yazarda içimize sığdırmakta güçlük çektiğimiz duyguları her karakterde ince bir oya kıvamında işleyerek önümüze sunuyor bu öykülerinde.
Hem yakın hem uzak karakterler seçiyor bizleri etkisi altına almak için sevgili yazarımız. Nedir Nermin Yıldırım'ı özel yapan? Cümle seçimlerindeki vurucu sözcükleri mi? Birkaç bölüm sonra tanırmışsın gibi hissettiğin o karakterler mi? Ya da belkide abartmadan tastamam konuya giriş yapması mı? Farklı bir esansı olduğu gerçek zira bu derece başarılı bir anlatımı yıllarca unutmakta zorlanacağın kitaplar yazması bir rastlantı olamaz.
Bu kez öykü yazmış, kısa ama hiçte kolay sindirebileceğin türde hikayeler değil. Üç ana başlık altında toplanıyor. Aile Yalanları, Dolunay Kaçıkları ve Kronos Aylakları...
En sevdiğim ilk öykü; aile fertlerinin üç farklı açıdan dillendirdiği ve bizi büyüsü altına alan Aile Yalanları'ydı. Öykü yazmak dile kolay zor ama bir o kadar keyifli olsa gerek. Ne yazsa okurum dediklerimden @nnerminyildirim
Öneri kelimesi kullanılmayacak kadar kendine özgü bir albenisi mevcut. Hepimizin içindeki bavula sığdıramadığımız onca hüzün, bekleyiş, terki diyar ve özlemlere gem vuranlar için okuyunuz.
#bavulasığmayan #nerminyıldırım #hepkitap
Kitap çok güzel kucuk oykulerden olusuyor bazı oykuler birbiriyle bağlantılı bazilari bagimsiz. Nermin Yıldırım kelimeleri harika kullanıyor, resmen kelimelerle oynuyor.Kitap kendini cok guzel okutuyor. Sert gercekci toplumsal konulara deginilmis. Kimi öyküde gülüyorsunuz kimisinde huzunleniyorsunuz.
Yazar Hakkında
Nermin YıldırımYazar · 9 kitap
1980 yılında Bursa'da doğdu. Yalova, İstanbul, Ankara ve İzmit hattında büyüdü. 1987 yılında yazar olmaya karar verdi. İki sene sonra, ilk yazılarından ve şiirlerinden oluşan defteri "Yarını Bekliyorum" amcası tarafından daktiloya çekilip fotokopiyle çoğaltıldıktan sonra ciltlenerek kitap haline getirildi. Bu çalışma, kısa sürede ailenin en çok okunanlar listesinin üst sıralarına yerleştiyse de edebiyat dünyasında pek ses getirmedi.
1997 yılında gazeteci olmaya karar verdi; beş sene sonra da Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü'nden mezun olarak İstanbul'a yerleşti. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazdı, reklam ajanslarında metin yazarlığı yaptı. 2010 yılında Barselona'ya yerleşti.
İlk romanı Unutma Beni Apartmanı 2011, ikinci romanı Rüyalar Anlatılmaz ise 2012 yılında Doğan Kitap tarafından yayımlandı.
Sosyal Medya: instagram.com/nnerminyildirim
