Bu coğrafyada kitaplar her dönem suç unsuruydu. İktidarlar değişiyor, birbirinden çok farklı düşüncede yöneticiler başa geçiyor ama sanki bir kanunmuşçasına yazılanların cezalandırılması bitmiyordu. Yazarlara, fikirlerini korkusuzca ortaya koyana düşmanlık, muktedirin ortak paydasıydı. Kâğıtla kaleme olan nefret, yüzyıllardır burada hüküm sürüyordu. Ancak dalkavukların yazdıkları methiyelerin hayat hakkı vardı. Geriye kalanlar ya alevlerle buluşacak ya da her sayfası parça parça edilip çöplüğü boylayacaktı.