Yalnızlaştık, Yabancılaştık Bu Dünyada
"İcazet verilmemiş bir hayatı kabul etmeye hazır olmadığımı söylemekten vazgeçmeyeceğim." (Sayfa 46)
Kitaba başladıktan sonra çoğu sayfayı arkadaşlarıma fotoğraf olarak gönderdim ve okumalarını istedim. Tespitleri güçlü ve felsefi tarafı da olan bu eserin karamsar havasını kendi düşünce yapıma benzettim. Belki de bu tespitlere hak verdiğim için arkadaşlarıma da gönderdim.
"Tutsağı olduğun kaçış iptilası dışında başka bir tutkun da olmalı." (Sayfa 42)
Romanın anlatıcısı, 46 yaşında bekar, yalnız yaşayan bir adam. Mesleği ise ayakkabı denetçisi. Ayakkabı firması adına yeni modelleri şehir sokaklarında giyerek test ediyor ve gözlemlerini not alıyor. Bu iş sayesinde Frankfurt sokaklarında sürekli dolaşan anlatıcı, yalnızca ayakkabıları değil, etrafındaki insanları, toplumu ve kendi iç dünyasını da gözlemliyor. Gündelik hayatın sıradanlığı içinde küçük ayrıntılara takılıyor: insanların yüz ifadeleri, otobüs durağındaki bekleyişler, kafelerdeki sessizlik, kadınların elleri... Bunlar üzerinden yaşamın anlamı, insan ilişkileri, yabancılaşma, aşk ve ölüm gibi temaları sorguluyor. Detayların edebiyatı diyebiliriz yani.
"Tevazuuyla tiksintinin sürekli çarpışmasından meydana geliyor kibrim. İkisi de eşit ölçüde güçlü. Bir taraftan şöyle uyarıyor beni tevazu: Türdeşlerinin en salak hikayelerini dinlemelisin. Aynı anda şöyle iğneliyor beni tiksinti: Şimdi kaçmadığın takdirde türdeşlerinin ifrazatında batıp gideceksin! Asıl pislik, çarpışmaların asla bir sonuca varmamasında. Sadece yineleniyorlar." (Sayfa 67)
Baş karakterimiz topluma da aşka da mesafeli bir karakterdir ama monologlarında trajikomik bir taraf da bulunmaktadır. Modern ve kapitalist dünyanın bu şekilde yalnızlaştırdığı ya da yalnız kalmaya mecbur bıraktığı çok kişi aslında bir yaşam savaşı veriyor. Bu dünyanın normali haline gelen rutinlikten kaçamıyoruz. Kitapta da bu tip bir baş karakter yer alıyor. Biraz karamsar bir tonda ilerliyor roman, çözümlemeleri bazen ağır da gelebiliyor. Ama sakin bir kafayla okunduğunda her okura hitap edebilir diye düşünüyorum. İyi okumalar.
"İçimde hangi duygunun daha güçlü olduğunu soruyorum kendime durmadan, beyhudelik mi yoksa anlamsızlık mı? Soruya bir cevap bulamıyorum. Bu nedenle bir süre sonra öteki soruya geçiyorum, içime önce hangisi girecek, delilik mi yoksa ölüm mü? Ölümün lafı bile sarsıyor beni, derhal uzaklaşıyorum sorudan. İyi de, başka ne düşüneceğim şimdi?" (Sayfa 92)
"Varoluşsuzluğum geriliyor, sen de öyle düşünmüyor musun? Hayatımı dikizlemeye hevesim yok artık. Dış dünyanın içindeki metinlere uymasını beklemiyorum artık! Kendi hayatımın kaçak yolcusu olmaya son veriyorum!" (Sayfa 138)
"Hayatta kalmayı takip eden sessizlik tuhaf. Sanki hiçbir mücadele olmamış gibi ansızın sütliman oldu ortalık." (Sayfa 138)
O Gün İçin Bir Şemsiye 
Wilhelm Genazino
O Gün İçin Bir Şemsiye Wilhelm Genazino41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.