Kitabımız üç seriden oluşuyor. İlk iki seriyi daha birbirine yakın okumuştum fakat son seriyi yeni okuma fırsatı buldum. Kitabı okurken olan olaylar ışığında kendimi biraz tedirgin hissettim ve kitabın içinde yaşadığım için açıkçası gelecek olarak çok kaygılandım ama son seriyi okurken biraz daha kaygım hafifledi. Bazı yer de aşırı sıkıldım ve konunun çok uzadığını düşünüyorum ama bilim kurgu seviyorsanız şans vermelisiniz.
Üç serimiz de Moskova da geçiyor. Ana karakter Artyom henüz 6 yaşındayken nükleer füzelerin etkisi sonucunda bütün Moskova halkı metro istasyonlarına sığınak olarak taşınıyor ve kendilerine bir hayat kuruyorlar. Her istasyon bulunduğu alanın adını taşıyor. İstasyon da yalnızca Mantar ve Domuz yenebiliyor birde kendi yaptıkları içkileri içiyorlar. Artyom daha da büyüdükçe neden buraya mahkumuz diye sorgulamaya başlıyor ve askeri üsse girip gönüllü olarak dışarı çıkan insanlara katılıyor ve bunlara Ştalker deniliyor. Artyom dışarı çıktıkça yoğun radyasyon olduğunu fakat hayatın daha yaşanılabilir olduğunu düşünüyor. İnsanları ikna etmeye çalışıyor ama kimse onunla dışarıya çıkmak istemiyor. Ama istasyon da kaldıkça açlık, sefalet ve yoksulluk insanları kendi çocuklarını bile yiyecek duruma getiriyor en son herkes çileden çıktığı halde bile kimse bulunduğu yeri terk etmek istemiyor. Bu yüzden de Artyom girdiği ve gittiği her istasyon da dışlanıp istenmiyor. Kendini buraya ait hissetmeyen ana karakterimiz en sonunda istasyondan çıkarak telsiz de duyduğu seslere ve eyaletlere doğru yol alıyor.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.