Yazar:
Dmitry Glukhovsky
Çevirmen:
Zarifa Huseynova
Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 14 dk.
Sayfa Sayısı:
608
Basım Tarihi:
Şubat 2017
İlk Yayın Tarihi:
28 Kasım 2016
Yayınevi:
Panama Yayıncılık
Orijinal Adı:
Метро 2035 (Метро #3)
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786059371773
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Klasik sonlardan, tahmin edilebilir hikayelerden sıkıldıysanız Metro serisi tam size göre. Distopik bir Nuh'un gemisi anlatısı, alabildiğine gerçekçi ve karamsar, ve fakat umuda açık. İnsanlık, alışkanlıklar, ev, yurt, milliyet fikri, ideolojiler üzerine beklenmedik savrulmalar bekliyor okuyanı. Belki de çok beklendik.
Üç kitaplık bir seri Metro ...Her bir kitabıda severek okudum ...Nükleer bir felaket , saldırı sonrası yaşananları konu alan distopik , korku , gerilim , dram ve casusluk barındıran kurgusuyla esrarengiz bir seri ...Moskova metrosu ucu bucaģı olmayan , labirent gibi karmakarışık ve gizemli bir yeraltı sığınağı esasında ...Devlete ve gizli servislere ait yüzlerce sığınak var ...Felaket sonrası metroda olanlar ve metroya girmeyi başaranların yeni yuvası ...İnsanların tek bir amacı var ne pahasına olursa olsun hayatta kalmak ..Dinler, inançlar , politik oyunlar, istasyonlar arası savaşlar, minik devletler ve onları senelerce uyutan asıl devlet ...Hayatta kalmayı başarmış insanların radyasyonlu bu dünyada sığındıkları pislik, hastalık ve vahşet dolu metroda yaşadıkları kesinlikle kaygı verici ...Üç kitap boyunca metronun karanlık istasyonlarında yolculuk yapıp ışığı arıyor , metronun en karanlık sırlarına vakıf oluyoruz ...Demem o ki ; konu itibariyle çok karamsar lakin umuda açık bir seri ...Çok beğendim ...Tarzı sevenler metroda bir yolculuğa çıkabilir ...
Puan vermedi·608 syf.·
2020 30. kitabı
BİLİMKURGUNUN BABASI DMİTRY BABA
(NOT: TÜM SERİNİN İNCELEMESİ OLUP GENEL ŞEYLER ÜZERİNDE DURULMUŞTUR. SPOİLER İÇERMEMEKTEDİR.)
~~~~
Vay be.
Metro 2035'i bitirdiğim zaman ağzımdan çıkan ilk kelimeler bu oldu.
Vay be.
Bu seri beni en çok etkileyen bilim kurgu serisi oldu. Okuduğum bilim kurgu kitapları listesinin zirvesine şanıyla oturdu. Bundan önce okuduğum kitaplar da güzeldi, ona itirazım yok. Ama bana en inandırıcı gelen seri bu seriydi. Biraz karamsar falandı ama tamamen nesnel ve güncel dünya siyasetiyle uyumluydu. Ayrıca yazarın bilgi birikimi ve genel kültürü beni bayağı etkiledi. Üslubu bazı yerlerde takılsa da genel olarak akıcı ve güzeldi. Konuyu uzatmak için gereksiz şeyler kullanmamıştı. Ayrıca kader, insanın seçimleri, sorumlulukları ve din konuları da çok güzel işlenmişti.
Şimdi soracaksınız bana, sadece bunlar yüzünden mi sana en inandırıcı gelen gelecek senaryosu bu oldu? Tüm o romanlarda yazılan, yapay zeka dünyası, uzay keşifleri, insanların hayalindeki ümitvar gelecek dururken neden bu insanların köstebek gibi yer altında süründüğü, domuz ve mantarla beslendiği bu gelecek sana daha inandırıcı geldi?
Şöyle izah edeyim: Dünya'mızı düşünün. Dünya'mız ne halde? Su kirliliği, hava kirliliği, toprak kirliliği had safhada. Buzullar eriyor, hayvan nesilleri aşırı avlanmadan, susuzluktan, açlıktan, hava değişimlerinden tükeniyor. Milyonlarca yıl öncesinden gelen komşularımızın bize bıraktığı hediyeleri umarsızca kullanıyor, Dünya'nın yemyeşil saçlarını yolluyor, doğal kaynakların iliğini sömürüyoruz. Eeee? Bizim doğaya verdiğimiz armağanlar ne? Zehirli gazlar ve kimyasallar. Ahahhahah, ne güzel hediyeler. Keşke biri de bana böyle güzel hediyeler verse.
Böyle bir vaziyette güzel bir gelecek hayal etmek pek mümkün değil, değil mi? :)
Neyse konudan
Ahhh Artyom 🥲
Oyunları, kitap serileri, film kavgaları derken üç kitaplık serinin son bölümü de bitti
Öncelikle şunu söylemem lazım, geçen postta spoiler yediğimi söylemiştim ama gördüm ki 'yalan'. O Rus Bey'e buradan şu emojiyi gönderiyorum
Postapokaliptik türün en iyi kitaplarından olduğunu söyleyebilirim. Son kitap kendinden önceki tüm kitapları döver şaka şaka en iyisi 3.kitaptı.
Finalde verilmek istenen tüm düşünce, insanlığa yapılan çağrı, verilmek istenen dersin hepsi resmen bu son kitaptaydı ama bunu okumak için bir ve ikiden geçmek zorundasınız
Konuyu bir daha buraya yazmayacağım, aşırı merak edenler için #metro2033 ve #metro2034 videolarım Youtube kanalımda var gelecek olan videoda hepsini masaya yatırıp genel bir bakış yaparım
İnsanın en büyük düşmanı yine insandır.Edebiyat
Bir serinin sonuna geldik. İlk kitabı eksiklerine rağmen çok beğenmiştim. Açıkçası seri bitti halen bende yeri ayrı olan kitap 2033 oldu. İlk iki oyununu severek bitirdim. Son oyunu olan Exodos'u oynacak fırsatım olmadı inşaAllah onuda oynarım. zaten çok güzel duruyor. Neyse serimizin son kitabımıza gelelim bakalım :) ikinci kitapta ki ÇOK BÜYÜK HÜSRANDAN sonra bizi yine Artyom'un hikayesine getirdi yazarımız. Yine bir yolculuk hikayesi. Metro dışında insanların var olup olmadığına dair araştırması ve heyecanı bizede işliyor. bu hikayede tanıdığımız başka karaterleri görmek beni seindirdi ama Khan hiç ismi geçmemesi üzdü. Bu kitapta yine atmosfer çok iyi işlenmişti. daha az aksiyon vardı. daha çok siyaset dönüyordu bu yüzden birinci kitaptan geri kaldı benim için. insanların insalara yaptıklarını görmek beni üzdü. bu kitabın alt metni insan içindeki insan olmayan canavarlardı. İnsan pisikolojisi... söylecek pek birşeyim yok kitabı okuyun. ilk kısımlarını daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. çünkü yolculuk hikayelerini daha çok seviyorum. işin içine siyasi şekilde kısımlar gelince biraz baydım. yüzeye çıkma kısmıda azdı. Sadece artom'un yüzeye çıkıp amacına uyguna herşeyi yapmasını sevdim. neredeyse arkasında kimse olmamasına rağmen amacına ulaşmaya çalışıyor. diğer ekiplerde gram duygusuzluktan kendi kafalarındaki saçmalığa inanarak her türlü pisliği işliyorlar. kitabın sonu nedense beni çok çok tatmin etmedi. bitmemiş gibi kaldı. metro exodos oyunu da zaten resmen bu kitabın sonundan devam ediyor. o yüzden oyunu oynamam lazım. ben biten sonları daha çok seviyorum. Yazar belki devamını yazarım diye ucunu açık bırakmış. neyse kitabın eksikleri var mı var. aksiyondan yoksun geriliminden çok çok uzak ve tabii kide gereksiz uzun olmuş. bir de söylemeden edemeyeceğim bölüm
Kitabımız üç seriden oluşuyor. İlk iki seriyi daha birbirine yakın okumuştum fakat son seriyi yeni okuma fırsatı buldum. Kitabı okurken olan olaylar ışığında kendimi biraz tedirgin hissettim ve kitabın içinde yaşadığım için açıkçası gelecek olarak çok kaygılandım ama son seriyi okurken biraz daha kaygım hafifledi. Bazı yer de aşırı sıkıldım ve konunun çok uzadığını düşünüyorum ama bilim kurgu seviyorsanız şans vermelisiniz.
Üç serimiz de Moskova da geçiyor. Ana karakter Artyom henüz 6 yaşındayken nükleer füzelerin etkisi sonucunda bütün Moskova halkı metro istasyonlarına sığınak olarak taşınıyor ve kendilerine bir hayat kuruyorlar. Her istasyon bulunduğu alanın adını taşıyor. İstasyon da yalnızca Mantar ve Domuz yenebiliyor birde kendi yaptıkları içkileri içiyorlar. Artyom daha da büyüdükçe neden buraya mahkumuz diye sorgulamaya başlıyor ve askeri üsse girip gönüllü olarak dışarı çıkan insanlara katılıyor ve bunlara Ştalker deniliyor. Artyom dışarı çıktıkça yoğun radyasyon olduğunu fakat hayatın daha yaşanılabilir olduğunu düşünüyor. İnsanları ikna etmeye çalışıyor ama kimse onunla dışarıya çıkmak istemiyor. Ama istasyon da kaldıkça açlık, sefalet ve yoksulluk insanları kendi çocuklarını bile yiyecek duruma getiriyor en son herkes çileden çıktığı halde bile kimse bulunduğu yeri terk etmek istemiyor. Bu yüzden de Artyom girdiği ve gittiği her istasyon da dışlanıp istenmiyor. Kendini buraya ait hissetmeyen ana karakterimiz en sonunda istasyondan çıkarak telsiz de duyduğu seslere ve eyaletlere doğru yol alıyor.
Serinin son kitabı. Metro 2033 ile başlayan yolculuk bu kitapla sona eriyor. Kitap, 2033’te olduğu gibi Artyom ile başlıyor. Metro 2034’te başka karakterler ile giden hikâye okuyucular tarafından çok beğenilmeyince, yazar da ilk kitabın kahramanı Artyom ile hikâyeyi sonlandırmış, iyi de yapmış. İlk kitaptaki kahramanlarımızın da, ikinci kitaptan tanıdığımız karakterlerin de hikâyelerini birbirlerine geçirerek, yeni, akıcı ve merak uyandırıcı bir macera ortaya çıkmış.
Metro 2034’ün incelemesini yazarken, seriye yakışan bir son umut ettiğimi yazmıştım. Bu beklentimin karşılandığını, hatta umduğumdan daha tatlı bir tatmin yaşadığımı söylemeliyim. Metro 2035, sadece özlenen eski sevgiliyi hatırlatıp bir tebessüm bırakmadı, daha da ötesine çıkarak yeni ve daha ulaşılamaz bir tat bıraktı. Artyom duygusal olarak bağlandığımız bir karakter oldu. WDNKh sanki okuyucunun evi gibi, o istasyonda geçen bölümler bir huzur getirdi. Bir distopya eseri olan Metro 2035, gerçekçiliğini öyle korudu ki, bir kere bile “Olmayacak bir eser okuyorum, eh, olacak o kadar saçmalık, hayal ürünü işte.” dedirtmedi. Bize ait tüm çıplak gerçekler, şimdiki hayatımıza dair çıkarılacak bir sürü dersler, günlük kavgalarımız, küçüklüğümüz ve olabileceklerimizle ilgili, hepimizi anlatan bir kitap olmayı başardı. Tüm bunları söylemek kolay, ama böyle bir eseri yazmanın çok zor olduğunu bilmek gerek.
Böyle büyük ve etkileyici hikâyeler kolay kolay yazılmaz. Ne sıklıkla olacağını bilemem, ama arada sırada, bir metro yolculuğu sırasında aklıma her şeyi başlatan o “Kimdi o? Artyom, git bir göz at!” cümlesi gelecektir. Şöyle derler: “Kitapseverler yatağa asla yalnız girmezler.” Artyom’un hikayesi de aklım bende kaldıkça benim içimde yaşayacaktır. Metro serisi, okumanız bitince fazladan bir ömür daha
Kitap Yorumu//Metro 2035-Dmitry Glukhovzyk
.
Yıl 2035… Üçüncü Dünya Savaşı yirmi yılı aşkın bir süre önce dünyayı yok etmiş, yaşama dair izler yeryüzünden tamamen silinmiştir. Nükleer saldırının yakıp yıktığı koskoca şehirler artık toz ve külden ibarettir. Her şey paslanıp çürümekte, uydular yörüngede başıboş bir halde dönmektedir.
.
Sadece Moskova metrosuna sığınanlar hayatta kalır ve radyasyondan korunmak için, yerin onlarca metre altında bambaşka bir dünya kurarlar. Metro istasyonları da dinî ve ideolojik ayrımların hâkim olduğu birer şehir-devlet haline gelir. İktidardakilerin yazıp oynadığı bir tiyatro oyununu andıran bu hayatta, vatandaşlar gelecek kaygısından uzak, sadece günü kurtarma derdindedir.
.
Ama içlerinden biri, büyük bir hayalin peşinden koşmaktadır: Radyasyon seviyesi düştüğünde yeryüzüne geri dönmek ve insan gibi yaşamak. Bir zamanlar adına Dünya denilen koca boşlukta, hayatta kalmış olabilecek başka insanları arayan bu inatçı gencin adı Artyom’dur. Ve herkesin bu hayali takip etmesi için, metronun karanlık tünellerinde heyecan verici bir yolculuğa çıkacak, pek çok kirli sırrı açığa çıkaracaktır.
En büyük sürpriz ise Artyom’u günışığında beklemektedir.
.
Serinin son kitabı 2035. Bir ve ikinci kitapta daha çok metronun içinde hayatta kalma savaşı vardı metroyu tanıdık. Ama bu sefer ya dışarıda başkaları da hayatta kaldıysa sorusunun cevabını arıyoruz. Ayrıca yazar üst yönetimler ve koyun halka da sağlam mesajlarla sağlam göndermeler yapmış. Demek ki insan her yerde aynı... Algılarımızda değişen hiçbir şey yok, ırkımız ne olursa olsun!
Artyom başrolde olmakla beraber, karısı Anya, Saşa ve Homer bu son kitapta önemli roller üstleniyorlar. Artyom artık yeraltında daralmaktadır, sürekli yüzeye kaçıyor, radyasyona maruz kalmasına rağmen telsizle yeryüzünde yaşayan başka insanları arıyordu.
İnsanoğlu solucan gibi toprağın altında yaşamaya uygun değildi ona göre. Mutlaka yeryüzüne çıkıp yağmurda ıslanmalı, güneşi teninde duyumsamalıydı.
Üç kitaptan oluşan bu serinin ilk kitabı fazla betimlemeden ve o daldan bu dala atlamaktan insanı aptala çeviriyordu. Yazar, emek emek istasyonları detaylıca yazmış ama şu anda ismi basit diye Kızıl Hat, Hansa ve Polis istasyonlarından başka aklımda yer ismi kalmadı, kalsa da bana ne faydası var zaten.
Bu sebeple daha kısa betimlemelerle yetinip işi uzatmayıp başıma ağrılar girmeseydi ya neyse...
İkinci kitap ise aynı mekanı ve kıyamet fikri ve Hunter' ı ödünç almış bir kitap. Seriyle alakası bundan ibaret.
Üçüncü kitap yani bu kitap serinin en iyi kitabı bence. Uzun olmasına rağmen hiç sıkılmadım. Birileri yazarın kulağını bükmüş olabilir belki de... Üçüncü kitaba ulaşabilmek için yoldaki cefalara katlanmanız şart.
Serinin son kitabını keyif alarak okudum. Tüylerimi diken diken oldu resmen çok güzel konular işlenmiş. Dünyanın karanlığa gömülüşü çok güzel işlenmiş. Kesinlik okunması gereken bir seri özellikle bu son kitabı çok beğendim diyebilirim.
Yazar Hakkında
Dmitry GlukhovskyYazar · 8 kitap
Glukhovsky, Kudüs’teki Hebrew Üniversitesi’nde Gazetecilik ve Uluslar arası ilişkiler okudu. Genç yaşına rağmen oldukça etkileyici bir gazetecilik kariyerine sahip olan Glukhovsky, Fransız Euro News TV, Moskova’daki Russia Today TV ve Mayak Radyosu için çalıştı. Deutsche Welle Radyo, Sky News ve İsrail’in ulusal radyo kanalında muhabir olarak görev yaptı.
Gazeteci olarak Fas’tan Guatemala’ya, İzlanda’dan Japonya’ya kadar neredeyse bütün dünyayı dolaşan Glukhovsky, Çernobil faciası sırasında bozulan nükleer reaktörü filme almak için bölgedeydi. Baykonur’da Rus roketlerinin ateşlenmesini izledi. Kiryat-Shmona bölgesinde, İsrail ve Hizbullah arasındaki ilişkileri ateş hattından tüm dünyaya aktardı. Ayrıca Glukhovsky, “Kuzey Kutbu’ndan canlı yayın yapan ilk gazeteci” olma unvanını da taşımaktadır.
Glukhovsky, anadili Rusça’ya ek olarak İngilizce, Fransızca, Almanca, İbranice ve İspanyolca da bilmektedir. Bugün Moskova’da yaşayan yazar, “Metro 2033” kitabı ile 2007 yılında, Kopenhag EuroCon yarışmasında, Avrupa Bilim Kurgu Topluluğu (the Eurepean Science Fiction Society) tarafından Teşvik Ödülü’ne layık görüldü.
Metro 2033 kitabı, fazla talep üzerine 25 farklı dile çevrildi. Kitabı sadece Rusya’da 1 milyon kişi okudu. Geçen yıl piyasaya çıkan “Metro 2034” isimli kitabın Rusça dışındaki dillere çevrilmesi beklenmektedir. Ayrıca Metro 2033 kitabından uyarlama aynı adlı bir video oyunu da bulunmaktadır.
