Modern Soslu Postmodern Makarna, edebi tekniklerin kullanım biçimini örnekleyen bir yapıya sahip. Yoğunlukta parodi ve metinlerarasılık söz konusu. Buna deneysel dil çabası da eşlik etmeye çalışıyor. Kitabın iki ayrı bölüm halinde sunulması da biçimsel çaba içinde değerlendirilebilir.
Biçimsel açıdan postmodernist yaklaşımı değerlendirdiğimde işlenen konuların uygun düşmediği kanaatindeyim. Zira çoğunlukta toplumsal mesajlar, hadiseler içeriyordu. Yine de bir uyum söz konusu olabilirdi ancak klasik düzeyde kalan mesaj verme kaygısının buna izin vermediğini düşünüyorum.
Metinler hacimce kısa olduğu için bitirme hissini beslese de yeterince yoğun değildi. Metinlerin hem hacminin çok kısa olması hem de çok fazla teknik detay (isimleriyle beraber) ve değinme içermesi bir yoğunluk çabası olarak değerlendirilebilse de metinler, açık ifadelerle daha çok boğucu bir etkiye maruz kalmışa benziyor. Bu toplama eşlik edebilecek bir duygu yoğunluğu uygun düşerdi. Bu biraz da benim öznel bakışımdan kaynaklanabilir, bundan hoşlanacak okurlar elbette olacaktır.
Edebiyatta büyük iddialarda bulunmak kolay değil. Metinlerde yazarın bir iddiası olduğu seziliyor. Turhan Yıldırım'ı tanıyan biri olarak edebi birikiminin ne kadar yüksek olduğunu biliyorum. Fakat edebi metin bağlamında beklentimi karşılayan bir gösteriye rastlayamadım. Edebi bir metin yüksek beklentileri karşılamalı mı? Kendi açımdan yazarını düşününce bir hakkım olduğunu söyleyebilirim. Beri yandan daha yumuşak bir bakışla yazarın birikimini sanatla birleştirip okura aktarmasını ve iddia ile paylaşmasını son derece kıymetli buldum.
··
291 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.