“Yüreğin Yorgunluk Görmesin”
Adı gibi bir kitap, her cümlenin sonunda biraz daha hafifledigini hissediyorsun...
Belki sen de bir gün, sabahın sessizliğinde uyanıp aynaya baktığında, gözlerinde sadece uykusuzluğu değil; yılların biriktirdiği sessiz yorgunluğu gördün. Gözle görünmeyen, ama kalbi eğip büken bir yorgunluk… Cuma Bozkurt’un bu kitabı, işte tamda o anlar için yazılmış gibi. Ne bağırıyor, ne şikayet ediyor. Sadece diyor ki; “Ben seni anlıyorum.”
Sen belki birçok şey için çabaladın… Sevgi verdin ama karşılıksız kaldı. Anlatmaya çalıştın ama kimse duymadı. Güçlü oldun çünkü başka seçeneğin yoktu. Herkesin yaslandığı duvar oldun ama sen kime yaslanacağını bilemedin. İşte Yüreğin Yorgunluk Görmesin, o duvarın çatlaklarında filizlenen bir çiçek gibi sarılıyor insana...
“Her hayal kırıklığı, bir dua gibi yükselir içimizden.”
Senin de içinden geçen sessiz dualar olmadı mı? Geri dönmeyen mesajlar, yüzünü çevirmiş insanlar, yarım kalmış sevgiler… Kitap, bunları susarak da anlayabileceğimizi öğretiyor bize...
Belki de bugüne kadar yüksek sesle anlatamadığımız duyguların sessiz bir tercümanı. Yormadan, nasihat vermeden, sadece yanında oturup;
“Yorgunsun biliyorum. Ama dinlenmek de bir cesarettir.” diyor.
Ve belki ilk kez, güçlü görünmeye çalışmadan rahatça derin bir nefes alıyorsun...
Bu kitap birazda şunu fısıldar gibi;
“Sen tüm o yorgunluklara rağmen hâlâ inceliğini koruduysan, yüreğin hiç yorgunluk görmemiş gibi tertemiz kalmıştır.”
Ve bu, büyük bir zaferdir.
Her cümlede kendi yorgunluğunuzla yüzleşir, sonunda ise şu duyguyla kapatırsınız kitabı:
“Yorgundum, ama yalnız değildim.”
Teşekkürler Sevgili Cuma Bozkurt
Keyifli okumalar dileğiyle...
·
482 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bilge
Gönderi Sahibi
Bu güzel geri dönüşünüz beni gerçekten çok onurlandırdı. Kitabınızın bendeki izleri halâ taze...Değerli bilgiler için ben çok teşekkür ederim Cuma hocam 🙏🏻 Kelimelerinizin ve kaleminizin yolculuğu sonsuz olsun...