Denis Diderot... Aydınlanma Döneminin en önemli kişiliklerinden birisi. Bu dönemde Fransız Edebiyatının yetiştirdiği önemli yazarlara baktığımız zaman gerçekten de koca bir cevher olduğunu hemen fark ediyorsunuz.
Özgür düşüncenin bugünlerdeki gibi hoş karşılanmadığı bir dönemde kilisenin, manastırların, rahiplerin, bağnaz bir toplumun içinde yaşayan bir adamın bu düzeni şiddetle eleştirdiği bir eser "Rahibe" kitabı.
Kitabın konusu da istemediği halde ailesi tarafından zorlanarak manastıra kapatılarak rahibe yapılmak istenen bir kadının bu duruma karşı direnmesinden oluşuyor.
Konu "direnme, özgürlük mücadelesi" vb olduğu zaman doğrudan ilgimi çektiği aşikar olmakla birlikte böyle bir konu ele alındığı zaman anlatılmak istenen konunun hakkını verebilmek önemlidir.
Ve içimde bu kitap için inceleme yazma isteği uyandıran durum da yazarın işlemek istediği konunun hakkını vermiş olmasıdır.
Kitabı okurken bolca öfkelendim, bolca daraldım, bolca umutlandım ve kitabın ana karakteriyle bolca empati yaptım.
İşlediği konu ne olursa olsun okuyucuya o duyguyu aktarabilen kitap başarılı bir kitaptır. Knut Hamsun'un "Açlık" kitabını diğer okurlara oranla daha fazla beğenmemin sebebi de buydu. Diderot'un "Rahibe" kitabını okurken de istemediği halde manastırda kapana kısılmış bir insan gibi hissettim kendimi. Ve kitabın ana karakteri gibi görmek istediğim tek bir şey vardı: Bu manastırdan kaçıp gitmek.
Kitabın dili oldukça akıcı olmakla birlikte benim için tek olumsuz yönü kesinlikle kitabın sonu oldu. O kısımda beklediğimi bulamadım.
Yine de genel okuma deneyimime bakacak olursak oldukça memnun olduğumu söyleyebilirim.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.