Hiç kimse bilemez,
Öznesi hep içimde kalacak bu saklı yangını.
Sözcükler kifayetsiz kalır,
Anlatamam aklımı başımdan alanı.
Deli gönül, ağır ol dedim —
Ama kâle alıpta beni dinlemedi.
Onunla vurdu aşk prangasını
Al yuvarlarımdan kalbime...
Bir tek sen...
Kalbime böyle dokunabilen,
Aşka beni yeniden inandıran,
Gözyaşımı gülüşe saran...
Bir tek sen...
Gülüşüyle geceyi aydınlatan,
Yokluğunda beni solduran...
Hayatımın tek anlamı,
Her şeyimsin inan...
Gözlerinden, gül çehresine
Aşkın harıyla beni sarardı.
Yanımdayken dünya bile dururdu
Ona atan kalbimde...
Bir seviyi,
Aşka dair tüm inancımı kolayca gömerken,
Aşk bile acıdı
Naftalin kokan halime...
Dönüp baktı kaderime.
Artık elini tutmadan yürüdüğüm her yolun sonu —
Çıkmaz bir sokak.
Aldığım soluk bile anlamsız.
Aşk bir ömür değil;
Seninle bin ömre bedeldi.
Bir tek sana ait
Kalbime bastığın aşk mührüyle...
Kış ayazıydı...
Ama bahar hep seninle açardı yüzümde.
Ve bütün suskun dualarım
Seninle yerini bulmuştu.
Aşka ihanet etmedim,
Sana verdiğim son güle de...
Hayat denen tüm yaşanmışlıkları
Sil baştan yazarken,
Belki de en çok kendimi paraladım
Aşkın gözünde —
Cennetle dünyanın kıyısında,
Arafta bir yerinde...
Bir tek sen...
Kalbime böyle dokunabilen,
Aşka beni yeniden inandıran,
Gözyaşımı gülüşe saran...
Bir tek sen...
Gülüşüyle geceyi aydınlatan,
Yokluğunda beni solduran...
Hayatımın tek anlamı,
Her şeyimsin inan...