Benim 117.sayfaya kadar çok zor okuyup,sonrasında merakla bir çırpıda bitirdiğim bir kitap oldu Postane Günlükleri.Medya ajansı ortaklarından bir kadının hayatta,hayatı anlamlandırmada,insan ilişkilerinde ve yaşama tutunmada neyi nasıl düşündüğünü adeta kafasının içine girerek 116 sayfa okuyoruz.117.sayfada bir hikâye geliyor varoluşçu,sarsıcı...Dikkat kesilmemizi,hayatlarımız üzerine düşünmemizi sağlıyor.Karakterin de tıpkı bizim gibi etkilenip,silkelenmesine ve kafasındaki sesleri susturup,işini harika yapmaya başlayarak,hayata tutunmasına olanak veriyor.Sonrasında da akıp gidiyor kitap.
·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.