Hikmet Benol o kadar yordun ki beni seni okurken... okuyamadım hatta uzun sürdü okumam seni. Tehlikeli oyunlar anlatım biçimi, karakterler, olay örgüsü ya da o kadar kapalı bir anlatımı vardı ki hangisi gerçek hangisi oyun diye çözmek çok yordu. İç konuşmalarının uzunluğu ya da her iki diyalogda bir araya girip kafa seslerinin karışması sonunda gerçekten o diyalog oldu mu diye düşündüm hep yoksa sadece onun kafasında mı vardı bunlar. Bu buhran halinden sonra sonu şaşırtmadı beni bir nevi sonunu önceden gösterdi zaten o umutsuzluk hali ya da istekli görünüp var olmayan isteğini de çevresinin varlığı ama aynı zamanda yokluğuyla bitirdi. Sesini duyurmaya çalıştı bir yerlerde ama ondan da çabuk vazgeçti yok olmayı en başından beri kafasına koymuştu zaten. Hikmet Benol yorulmuştu çünkü.
Okurken bende çok yoruldum...
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.