Direksiyonu nerde Yankı alıyor, nerde Birkan anlamıyorsunuz. Olaylar, ortak hikayeler birbirine geçmiş. Aslında ilk başlarda Birkan’ın kafasının içinde uydurduğu Yankı’nın Birkan’ın kendisi olduğunu düşündüm. Nitekim kitabın sonu da bana bunu düşündürdü. Kitapta herhangi bir bölüm bulunmuyor, bir de dikkatiniz kolay dağılıyorsa bir paragrafı kaçırdıktan sonra olay örgüsünü toparlamak biraz zorlaşıyor.
Yani benim için “eh işte” tarzında bir kitap oldu. Yazarın okuduğum ilk eseriydi. Yazım tekniğiyle sanki bir Tutunamayanlar esintisi hissettim.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.