Tarık Tufan, bu kitabında hayata biraz geç kalmış, duygularını içinde biriktirmiş insanların hikâyesini anlatıyor. Her karakter bir sessizlikte çiçek açıyor; görünmeyen bir acıyı taşıyor, ama tam da o yüzden okurun kalbine dokunuyor.
Yazarın kendine has sade ama vurucu dili, okuyucuyu bir anda içine alıyor. Gece Açan Çiçekler, aslında hepimizin bir yerinden yara aldığı ama bir türlü anlatamadığı duyguların kitabı gibi. Özellikle yalnızlık, içe kapanış ve geç kalınmış sevgiler üzerine düşündürüyor.
Kitap boyunca şu hissi yaşıyorsun:
“Bazı insanlar gerçekten sadece geceleri açar. Sessizdirler ama çok şey anlatırlar.”
Pekı kıtap ne anlatıyor özetle ;
Dört kardeş. Halide,Zeliha, Cihangir,Nihal .anneleri ve varken yok olan bir baba . Bir taraftan da geçmiştekı Derviş Ali ve Handan.Hikaye öyle bir yerde başlıyorkı ve öyle bir yere veriliyor ki okurken bir an olsun ne heyecanınız ne meraknızı bitiyor. Her bir aile ferdini öyle iyi tanıyabiliyorsunuz ki kendınızı bir okuyucu değil ailenın içinden biri gibi hissediyorsunuz.
Gece açan çiçekler
Günahlar.
Bedeller.
Acılar.
Hesaplaşma
Ziyan olmuş hayatlar.
Yıllar sonra Canfeda Konağı sakınlerı bir araya gelerek tüm sır perdesı aralıyor. Yazarımız bizi hem geçmişe hemde şimdiki zamana götürüyor.Biri sultan İİ. Abdülhamid dönemın yaşayan derviş Ali digerı ise günümüz konağa sıkışıp kalan Halide. Bu ıkı karakterin ortak paydada buluştuğu kişi ise Handa..
Kitap dümdüz bir kurgudan çıkıp ıkı ana karakterin hayatları uzerınden ilerlıyor. Tarihin,sanatın kurgunun iç içe geçtiği güzel bir kıtap okudum.Gizlı sanılan herseyın bırgun ortaya çıkacağını bu kıtapda görüyorsunuz…
·
279 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.