Ne Ulu Hakan Ne Kızıl Sultan
Sevgili Zülfü Livaneli belli ki Abdülhamid hakkında ortada dönen yalan dolan hikayelere daha fazla dayanamadı ve elini taşın altına koydu. Uzun bir araştırma süreci sonunda da ortaya gerçekten tarihsel gerçeklerin kurgusal anlatımla harmanlandığı harika bir roman çıkmış. Livaneli insanlara gerçekleri anlatma derdinden olduğunu düşündüğüm oldukça yalın, anlaşılır ama bir o kadar da lezzetli bir dil kullandığından bir çırpıda okunuyor kitap. Bu yönüyle de daha geniş bir okur kitlesine ulaştığını düşünüyorum. Kitabımızın konusuna gelecek olursak 33 yıl hükümdarlık yaptıktan sonra 1909'da tahttan indirilerek Selanik'teki Alatini Köşkü'ne getirilen 2. Abdülhamid'in 3 yıllık sürgün hayatını okuyoruz. Bu köşkte Abdülhamid'i çok farklı boyutlarıyla tanıyoruz. Bir yandan İmparatorluğun bekası için elinden gelen her şeyi yapmış bir padişah; bir yandan korkuları, pişmanlıkları olan, kendini sorgulayan, hatalarıyla ve yalnızlığıyla başbaşa kalmış bir insan var karşımızda. Hem batı kültürüne hayran hatta bir batılı hem de İslam halifesi... Yeniliğe, gelişime meraklı ve istekli ama gericilik ve sansürle suçlanan... Seveni kadar ölesiye nefret edeni de çok olan... Livaneli öyle bir Abdülhamid anlatıyor ki bize ''İşte her yönüyle elimizdeki insan bu'' diyor ve kararı bize bırakıyor. Bence Abdülhamid ne Ulu Hakan ne de Kızıl Sultan. Elindeki imparatorluk ve dönemin şartları göz önünde bulundurulduğunda kendince vermek zorunda olduğu kararları vermiş. Ama bir insanın başka çaresi olmadığı için yapmak zorunda kaldığı bir eylem de olsa bu onun doğru olduğu anlamına gelmez. Bizler değerlendirmelerimizde objektif olup doğruya doğru yanlışa da yanlış diyebilmeliyiz.
Zülfü Livaneli kitapta birçok konuya kısa kısa yer vermiş. Bu yönüyle de bizlere konuyu derinleştirecek okumalar yapmamız için
··
12 Gösterim
1 Yorum
Güzel bir anlatımla güzel bir inceleme olmuş tebrik ediyorum canım ❤️Ayrıca her kitap için incelemeni bekliyor olacağım ☺️
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.