Kitap Akif Emre'nin Yeni Şafak gazetesindeki köşe yazılarından oluşuyor çoğunlukla, konuyla bütünlük bağlamında diğer kitaplarından da birkaç yazı girmiş bu kitabına. Yazar genel itibariyle özünü koruyamayan medeniyet adı altındaki değişimleri, yozlaşmaları İstanbul mimarisi ve fetih ruhu üzerinden eleştiriyor.
Örneğin fetih kutlamalarını yetersiz ve ruhsuz buluyor, konak yangınlarının şaibeli olduğundan dem vuruyor. Osmanlı'Nın Bizans'ı yenerek fethettiği İstanbul'u avrupalılaşma hayaliyle özünden ayırdığını ve ruhsuz bıraktığığını eleştiriyor.
Ancak cumhuriyet sonrası değişimleri bu ruhsuzluğun tek müsebbibi görmesi bana biraz afaki geldi. Kültürel aktarımın eksikliğini de konuşmak zorundayız burada. Karnı aç bir miletin mimariyle, sanatla uğraşamayacağında dair hemfikirizdir sanırım.
Eleştiri kültürünün bir eksiği olarak eleştirdiğimiz şeye bir opsiyon sunmayışımız akla geliyor ilk. Fetih kutlamaları eleştiriliyor ya da yetersiz bulunuyorsa mesela ne yapmalı? Yazarın bu sorulara da cevap vermesi lazımdı.
İstanbul'un simgesi olan Erguvanlar hakkında yazıları ince ve sızılı. Erguvan ağacından baston yapıldığını duymak da bu kitaptan hafızama geçen bir bilgi olarak kaldı.
Akıcı ve güzel Türkçesiyle bir şehir kitabı sunuyor bize Emre...
··
189 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.