Kara Bulutlar--Miranda Darling
dylan\m/ ile okunan 3. kitap. (Hatırlamıyorum başka bir sayı da olabilir, biraz aklımı başımdan alıyor da.)
İnsanların hayatla olan bu bitmez tükenmez kavgaları; bir yer arayışları sanki bulabilecekmiş gibi. Her insanın kendine özel bir yalnızlığı. Ne de garip şeyler yaptırıyor insanlara? Yazı yazdırıyor, anlattırıyor, belki kendine belki de başkasının okuması için. Yetmiyor, devam ediyor, daha da yazıyor. Belki bir kitap yazmaya karar veriyor ondan sonra. Ben de mi yazsam?
Ama ne de acınası haldeyiz. Daha kendi yalnızlığımızı anlamamış, kendimizi anlamamış ve işe yaramaz anlatma çabalarıyla beraber yola koyulmuşuz.
O kadar içtenlikle ve yapmacık şekilde ele almışız ki meseleyi sanki anlayınca çözülecek sanmışız. Hayatla olan (belki de hayattaki) tüm problemleri/problemlerimizi anlasak bile yine karışabiliyor muyuz insanların arasına? Sahi, yapanlar nasıl yapıyor?
Bilmiyorum, bir çözüm var mı onu da bilmiyorum.
Ama insan sıkılıyor da, böyle yalnızlıkları okumaya. Sonu belli, ya ölüm ya devam.
***
Haha! Anlamamanın acısı anlaşılamamanınkinin önüne geçince fark edeceğiz ki yapayalnızız. Anlaşılamayınca değil de anlamayınca ikna olacağız tamamen. Kendini anlamayan insan, anlaşılmıyor da.
Haha! Ve daha çok haha! Yapayalnız insanlar, etraflarında sandıkları insanlarla.
Sandıklarında tuttuklarıyla...
Belki onlar da tutunurlar tuttuklarıyla.
28/05/2025
19.16-19.38Roman
dylan\m/ ile okunan 3. kitap. (Hatırlamıyorum başka bir sayı da olabilir, biraz aklımı başımdan alıyor da.)
İnsanların hayatla olan bu bitmez tükenmez kavgaları; bir yer arayışları sanki bulabilecekmiş gibi. Her insanın kendine özel bir yalnızlığı. Ne de garip şeyler yaptırıyor insanlara? Yazı yazdırıyor, anlattırıyor, belki kendine belki de başkasının okuması için. Yetmiyor, devam ediyor, daha da yazıyor. Belki bir kitap yazmaya karar veriyor ondan sonra. Ben de mi yazsam?
Ama ne de acınası haldeyiz. Daha kendi yalnızlığımızı anlamamış, kendimizi anlamamış ve işe yaramaz anlatma çabalarıyla beraber yola koyulmuşuz.
O kadar içtenlikle ve yapmacık şekilde ele almışız ki meseleyi sanki anlayınca çözülecek sanmışız. Hayatla olan (belki de hayattaki) tüm problemleri/problemlerimizi anlasak bile yine karışabiliyor muyuz insanların arasına? Sahi, yapanlar nasıl yapıyor?
Bilmiyorum, bir çözüm var mı onu da bilmiyorum.
Ama insan sıkılıyor da, böyle yalnızlıkları okumaya. Sonu belli, ya ölüm ya devam.
***
Haha! Anlamamanın acısı anlaşılamamanınkinin önüne geçince fark edeceğiz ki yapayalnızız. Anlaşılamayınca değil de anlamayınca ikna olacağız tamamen. Kendini anlamayan insan, anlaşılmıyor da.
Haha! Ve daha çok haha! Yapayalnız insanlar, etraflarında sandıkları insanlarla.
Sandıklarında tuttuklarıyla...
Belki onlar da tutunurlar tuttuklarıyla.
28/05/2025
19.16-19.38·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.