Uzun zamandır beni bu kadar derinden etkileyen bir kitap okumamıştım. Sandra’nın süzülüşüne, var olma çabasına eşlik etmek çok kıymetliydi. Çok derin ve çok bizden bir hikâye.
Hayatını her gün “katlanmak” üzerine kurmuş bir kadın Sandra. Görevlerini yerine getiren, görünmez bir zincirle hayatına, çocuklarına, yeni kimliğine, Ona bağlı olan bir kadın.
“Başarı kolyesi”ne küçük zafer boncukları ekliyor: Yolu güvenli bir şekilde geçti. Tık. Arabasını park edebildi. Tık. Bu küçük zaferlerin büyük zaferlere dönüşeceğine inanıyor. Aslında bu kolye onun hayatta kalma yöntemi; bir güne daha uyanabilmenin yolu.
Ama yaşadığı hayata ait değil. Kendinden ödün vererek, sonunda kendisi olmaktan çıkarak yeni roller üstlenmiş: anne, eş, yapılması gerekenleri yapan, toparlayıcı. Kim olduğuna sanki görünmez bir el karar vermiş, çünkü bunların hiçbiri tam olarak o değil. Buna rağmen hep eksik bulunuyor; fazla duygusal olmakla, gerçeklikten kopmakla suçlanıyor.
Zihninde “Aşkınlık Projesi” adını verdiği soyut bir arayışı var. Bu proje, içindeki karşıtlıkları bastırmak ya da yok etmek değil; onları birlikte titreştirerek, bir arada var ederek yeni bir yaşam olasılığı yaratma çabası. Sandra, parçalanmış bir benlikten bütünsel bir varoluşa geçmek istiyor.
Çünkü bazen kara bulutların içinden geçmeden aydınlığa varılamaz.
Tık.
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.