Kitap benim için mükemmeldi, başkaları için öyle gelir mi bilemem. Mungo karakteri pek çok açıdan tam bir aziz örneği ve kurbandı. Eşcinsellik konusunda iyi yargıları olmayan insanların sevmesini sağlamasını değil belki ama en azından yeni bir bakış açısıyla bakmalarını sağlayıp empati kurmalarını sağlayabileceğini düşünüyorum. Sadece eşcinsellik gibi konuları da ele almıyor, ekonomik olarak alt sınıfın, toplumdan itilmiş insanların nasıl yollara sürüklendiklerini ve gittikleri bu yolda nasıl özgün başa çıkma mekanizmaları geliştirdiklerini de gösteriyor. Tabi bunu tatlılıkla değil sertlikle yapıyor. Mungo, ailesi ve James üzerinden yapıyor bunu. İçerisinde taciz, alkol bağımlılığı ve şiddet var. Bunları da imalarla değil ayrıntılı veriyor yazar bu bakımdan bu tarz durumlardan etkilenenlerin okuması taraftarı değilim.
Karakterlerin her biri kendince çok sahici, yer yer dövmek isteyeceğiniz, cahilliklerinin ve bencilliklerinin sizi bunaltabilecegi ama diğer taraftan nasıl bir dipsiz kuyudan geldiklerini anladığınızda empati de yapabileceğiniz karakterlerdi. Mungo'nun diğerleri arasından ayrılan tarafı herkese gösterdiği vicdanın, iyiliğin karşılıksız ve sonu gelmiyor oluşuydu. Kabul ediyorum insanı yer yer aşırı derecede sinir ediyor bu durum ama günün sonunda değişmeden kalmasını da bir o kadar takdir ederken buluyorsunuz kendisini. En az empati kurduğum anne oldu onu söylemeden geçemem. Sonu için ise biraz açık olduğunu söyleyebilirim ama benim için yeterli oldu. Gerçekten akılda kalıcı bir sonu vardı...