“Onun adı C.
Bir adı yok, işi yok, derdi çok.
Aradığı şey?
Gerçek bir bağ. Gerçek bir hayat.”
“Kalabalığın içinde bir adam yürür…
Ama aslında kaçıyordur.
Kalıplardan, kurallardan, sahte mutluluklardan.”
“Aylak Adam bize çalışmadığı için boş gezen bir adamı anlatmaz.
Bize, anlam bulamadığı için tüm hayatı sorgulayan bir adamı anlatır.”
“Sevgiye aç…
Ama sevginin bile yalanını görüyor.
İnsanları gözlemliyor ama kimseye karışmıyor.
Kendine bile dokunamıyor bazen.”
“Yusuf Atılgan bu kitapta aslında
‘Her şey var ama bir şey eksik’ diyor.
Ve o eksik olan: kendinle barış.”
“C., bizden biri.
Ama hiçbirimiz gibi değil.
O, hepimizin içindeki o sessiz isyan.”
“Bazen hiçbir yere ait olmadığını fark edersin.
Ve işte o zaman…
asıl başlar yalnızlık.”
“C. aslında biz değil miyiz?”
“Ait hissetmeyen bir neslin romanı bu…”
“Yalnızlık mı seçimdi, yoksa mecbur muydu?”