DELİ DİVANE
ECEM
Herkese Merhabalar.
Bugün sizlere harika bir serinin son kitabı ile geldim.
Vedalad beni her zaman üzer ama mutlu son ile olan vedalar ise sevindirir.
Bir kitabı okurken karakterlere bağlanıyoruz hele seri olurken hele ki böyle de güzel olunca daha fazla bağlanıyoruz.
Bazen kızıyor,bazen anlıyor çokça da seviyoruz.
İşte benim için de öyle güzel bir seriydi.
Müjde hocam yine kalemini konuşturmuş.
Bir karaktere hem kızıp hem de onu anlamamız için kalemini de nakış gibi işlemiş.
Çünkü okurken de o karakterin neleri neden hissettiğini bizlere göstermiş.
Ki okurken gerek bölüm başlarında,gerek satır anlarında bunu fazlasıyla hissediyorsunuz.
Kitabın sonunda da yer verilen şizofreni ve psikoz ile ilgili bilgiler de extrasi olmuş.
Cem karakterine öyle kızdım.
Öyle sinir oldum ki yeter artık kendine gel dememek elde değildi.
Diğer taraftan yaşadıkları bunların temeline inan anları okudukça da içim cız etti o zaman da saçlarını okşayıp yalnız değilsin demek istedim.
Ecem her ne kadar sana küçüksün denmiş olsa da sen yüreğinin büyüklüğünü ve olgunluğunu kitap boyunca konuşturdun.
Kalbin ile mantığın ve de gururun arasında kalsan da kalbini seçtin.
Ama sen bir şeyleri bütün olgunluğun ile anladın sahip çıktın.
Gönlümüzde taht kurdun seni cadı.
Sonralara doğru bir yüreğime iniyordu ki neee demekten kendimi alıkoyamadım ama neyse ki yüreğime inmedi ve derin bir soluk alıp ohhh dedim.
Bazı insanlar çok zorlu sınavlardan geçerler.
Sabrın sonu selamet diye boşuna da denmemiş onlar da sabırlarının mükâfatını aldı.
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.