Martin Eden’i belki 15 yıl önce okumuştum hayat başka görünmüştü o vakitler gözümde sanki çalışırsam olacak dünya bana iyi niyetle eninde sonunda gülümseyecek gibi gelmişti.. okumanın yazmanın düşünmenin üretmenin yeteceğini düşünmüştüm.. şimdi bir daha okuyup geriye dönüp baktığımda ve tabi bir de 15 yıl geçtiğinde şunu fark ediyorum ki insanın özlemlerini belirleyen şey insan değil zamanmış onu anladım ve ihtiyaçlarını da hakeza.. Martin olmak istiyordu sadece kazanmak büyümek değildi asli amacı o sadece üretmek istiyordu.. vazgeçmeye yaklaştığı ve vazgeçildiğini düşünmeye başladığı anda gelen kazanma hissinin sadece kitabın tabiriyle söyler isem “yaşam, hasta bir insanın gözlerini acıtan güçlü beyaz bir ışıktan farksızdı.” Işığın süresini uzattığını ama aydınlatmadığını ya da acıtan bir aydınlanma yaşattığını fark ediyorum şimdi.. Prius zaferi bir çok yaşadığımız aslında biz kazandık zannındayız…
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.