Kız çocukları annelerinin kaderini yaşar derler... Nedir bu kız çocuklarının çektiği!
Yanık Şeker bir anne kız hikayesi olarak başlıyor ama; arka planı da dolu bir roman. Özellikle Hindistan kültürüne ilişkin detaylara yer verilmesini sevdim.
Hindistan'ın Pune kentinde geçen romanda mücadeleci bir sanatçı olan Antara ve annesi Tara'nın zaten kaotik olan ilişkisinin, Tara'ya bunama teşhisi konduktan sonra daha da kaotikleşmesini okuyoruz. Hikaye zaman zaman geri dönüşlerle aktarılıyor, Antara kendi öğrencilik yıllarına dair anektodlar aktarıyor. Kendi yaşamından sahneler verirken onun da hayatının sağlam bir temele oturmadığını, boşluklar yaşadığını, kimi zaman bir anlam aramak için dinsel coşkunluklara kendini kaptırdığını görüyoruz. Kolay okunan, akıcı bir roman fakat, benim için derinliği olan bir roman olmadı. Bir anne kız ilişkisi aktarılırken bu aktarımın sadece kız çocuğu üzerinden yapılması çok yüzeysel, Tara ve onun gençliğine, bakış açısına dair bir aktarım yok. Onun ruh halini, hislerini bilmiyoruz. Sadece soğuk, bağ kuramayan bir anne imajı çizilmiş. Ama sebepler derinlemesine irdelenmiyor. Bence onun ağzından da geçmişe dönüp hayatına dair nüanslar okuyabilseydik hikaye daha derin bir anlam kazanırdı. Kısaca benim için akıcı, fakat bende iz bırakmayan bir roman oldu.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.