Gönderi

Ve birden Sinan'ın hiç dilinden düşürmediği bir şiir dökülüyor içimden, o akşam saatinde: «Ölüm buyruğunu uyguladılar Mavi dağ dumanını Ve uyur uyanık seher yelini Kanlara buladılar Sonra oracıkta tüfek çattılar Koynumuzu usul usul yoklayıp Aradılar Didik didik ettiler Kirmanşah dokuması al kuşağımı Tespihimi tabakamı alıp gittiler Hepsi de armağandı...
Sayfa 139·Kitabı okudu
·
38 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
nur
Gönderi Sahibi
Sinan'ın gerçekten bir tabakası vardı; almış kim almışsa. Bir tespihi vardı, hiç bırakmazdı elinden; onu da almışlar. Aklıma geldi: Çakmağı da hâlâ bendedir. Ölümü de çok yiğitçe olmuş. s.140