Kadın karakterimiz Nora Seed, hayatından nefret ediyor. Tüm yaşamı pişmanlıklarla dolu. Yapmadığı, yapamadığı, son anda vazgeçtiği birçok karar yüzünden yalnız kaldığın, kimsenin ona ihtiyacı olmadığını hatta onsuz daha iyi olacaklarını düşünüyor. Ve bir gece intihar ediyor, ölmek yerine kendisini gece yarısı kütüphanesi diye tuhaf bir yerde buluyor. Aslında Nora, yaşam ve ölüm arasındaki ince çizgi olan araf boyutuna sıkışıp kalmışken, tüm
hayatını emen pişmanlıklarını yeniden yaşama şansı buluyor. O anlara, olaylara geri gidiyor. Neye keşke dediyse, neyden hangi durumdan pişman olduysa kendini o durumda buluyor. Her şeyi tekrar, keşke dediği şekilde yaşayıp deneyimleme şansı buluyor.
Abisiyle rock grubu kursaydı?
Sevgilisiyle evlenseydi?
Yüzmeye devam etseydi? gibi gibi...
Nora deneyimlediğinde geçmişi aslında en güzel en doğru nerede olması gerektiğini görüyor. Ama intihar ettiği için tekrar anladığı olması gerektiği hayata geri dönebilecek mi? Hayat ona bir şans daha verecek mi ?
Ben aslında kitabı çok sevmedim, kitabın verdiği mesajı sevdim. Neyden memnun değilsek, aklımızda acaba, keşke diye ne kalırsa kalsın, en doğru yerde olduğumuzu, yaşamın olmamız gereken anın en kıymetli ve verilmiş en güzel hediye olduğunu anladım. Yaptığımız seçimler ile geldiğimiz, yaşadığımız an zaten bizim için en uygun andır. Geçmişe dönüp keşke dediğimiz anlar olabilir ama o zamanlar o tercihi yaptığımızda keşkeler hep olacaktı. O an ve durumda psikolojimize uygun olarak verdiğimiz karar aslında en doğrusu Elimizde olana sahip çıkmalı, nefes aldığımız ve sağlıkla yaşadığımız her an için şükredip hayatımızı yaşanabilir kılmalıyız.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.