Öyle güzel bir hikâye ki; içinde aşk, sadakat, kimlik, yabancılık, tarih konularını bulabilirsiniz. Kadının toplumdaki yeri, mülteci sorunları gibi birçok meseleyi de eleştiriyor yazarımız aynı zamanda. Livaneli’nin milletler üstü hümanizm anlayışına da eserde şahit oluyoruz ve yazarın bu konudaki görüşlerine katılmamak elde değil.
“İnsan sadece insan.” diyor yazarımız.
Çok da güzel diyor. Sanırım en temele inip her birimizin aslında ne olduğunu hatırlatmaya çalışıyor. Bu bağlamda, Mark Twain’in İnsan Nedir kitabında şöyle bir pasaj geçer:
“Bir insanın uyruğunu biliyorsan, dini yöneliminin ne olduğunu üç aşağı beş yukarı kestirebilirsin: İngilizse Protestan; Amerikalıysa keza; İspanyol, Fransız, İrlandalı, İtalyan, Güney Amerikalı, Avustralyalı Katolik; Russa Ortodoks; Türk ise Müslümandır, vesaire…”
Tüm kimliklerin ötesinde insan olduğumuzu unutmamak ümidiyle...
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.