José Saramago’nun Körlük romanı, bir anda tüm şehri saran körlük salgınıyla başlıyor ama aslında anlatılan şey gözlerin değil, insanlığın körlüğü. İnsanlar görme yetisini kaybettikçe içlerindeki gerçek yüz ortaya çıkıyor. Düzen çöktükçe bencillik, şiddet, korku ve çaresizlik ön plana çıkıyor. Yazar, bizi rahatsız eden sahnelerle aslında ne kadar kırılgan ve savunmasız olduğumuzu hatırlatıyor. Anlatım dili alışılmışın dışında, uzun paragraflar, konuşma çizgisi olmadan ilerleyen diyaloglar var ama bu kaos da hikâyenin parçası gibi geliyor. Kitap, insan doğasına dair sert ama gerçekçi bir ayna tutuyor. Okurken sarsıyor ama düşünmeden de bırakmak zor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.