#Spoiler İçerir#
“Özürler kırıkları tamir etmiyordu; yalnızca bir şeylerin kırıldığının itirafıydı onlar. Sıklıkla da iki insan arasında.”
“Acı vermeyen bir soluktan daha mükemmel hissettiren bir şey var mıydı acaba?”
“Geçmiş sonsuza kadar yaşar. Bunu değiştirmenin bir yolu yok.”
Kitap, serinin son kitabı olduğu için artık her şey bu kitapta tamamlanıyor. Bir önceki kitapta siloların nasıl yapıldığını ne amaçla yapıldığını okumuşken bu kitapta artık durumlar değişti. Juliette dışarının durumunu öğrenebilmek için tekrar dışarı çıkıp örnekler aldı ve acı gerçekle yüzleşti. Bu sırada silo 1’de de işler sarpa sardı ve alınan kararla Juliette ve sevdiklerinin bulunduğu silo 18 kapatıldı. Zehirli gazlarla binlerce insan öldü, kurtulan birkaç yüz kişi başta yapılmasını istemediği ve çok kızdıkları tünelden Solo’nun silosuna yani silo 17’ye geçti. Artık siloların güvenli olmadığına karar verilince hep birlikte dışarıya çok uzaklara gitme kararı alındı.
Kitabı okurken fark ettim ki dünyanın neresinde olursa olsun cahillik ve bilmemezlik insanların işlerini hep zorlaştırıyor. Durum ne olursa olsun geniş bir perspektiften bakmak gerekiyor. Osmanlı zamanında uzayın enginliklerini inceliyor diye Şeyhülislam Kadızade emriyle Takiyuddin Rasathanesinin yıkılması gibi insan bilmediğine hep düşman oluyor. Kitapta da dışarıya çıkılacak, yol gösterecek her şeyi şeytan işi korkunç şeyler olarak görüyorlar. Aslında ne kadar acı bir durum uçsuz bucaksız ormanlar, sonsuz gökyüzündense karanlık dipleri tercih ediyorlar bunu da sırf dışarıya çıkma cesaretleri olmadığı için yapıyorlar.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.