Herkese merhabaa :) Hala etkisinden çıkamadığım bir kitap olan Asi Ateş kitabının incelemesini çıkarmak istedim. Henüz emin değilim ama incelemem spoiler içerebilir, kitabı henüz bitirmediyseniz ya da okumayı düşünüyorsanız lütfen okumayın. Bu kitapta da Prenses Tsukimi maalesef yakamızı bırakmıyor. O kadar bencil ve açgözlü bir varlık ki gerçekten ona aşırı sinir oluyorum. Prens Ugetsu da aynı şekilde, ikisini bir odada tamamen yalnız bıraksanız birbirlerini ilk kim öldürecek diye düşünürsünüz. Gerçekten kardeş oldukları belli oluyor çünkü ikisi de dünyanın kendi etraflarında döndüklerini düşünüyorlar. Tsukimi kitabın sonunda ölümle karşı karşıya kalınca belki bir sorgular diyorsunuz ama hala kabullenemiyor. Ruki’ye ne kadar gıcık olsam da umarım o kazanır ve artık şu Tsukimi’den kurtuluruz. Neyse; diğer konulara dönecek olursak, Himura’nın en azından biraz pişman olup Kurara’ya yardım etmeye çalışınca ona karşı biraz daha yumuşadım ama gene de hala sinirliyim. Akane onun yüzünden öldü, ayrıca Kurara’nın ve Haru’nun özünü Prenses Tsukimi’ye sattı. Ne için mi? Şikigamileri ve Hünerbazları anlatan değersiz bir kitap için. Eğer Kurara ve Haru’yu bu duruma düşürmeseydi Haru o kitapta yazanların daha fazlasını ona anlatabilirdi. Ama o tabii ki de farklı yolu seçti ve sonuçlarına da katlandı . Bu kitapta kendisini affettirmeye çalışması en azından daha akıllıcaydı. Özellikle Haru’yu Fujiva’nın kölesi olmasından kurtarması gerçekten güzel bir hareketti. Umarım 3. Kitabı hemen çevirirler ve bende hemen okuyabilirim. Çünkü kitap yine soru işaretletiyle bitti. Kitabın tek sıkıntısı Haru’nun erkek mi yoksa kız mı olduğunu pek söylememesiydi. Yaklaşık 300. sayfalarda erkek olduğunu öğrendim krkfkfj. Ama sonra da prenses falan diyorlardı aklım iyice karıştı. En uzun yazdığım incelemem bu olmuş galiba :| Toparlarsam, ben kitabı çok beğendim, herkesin okuyabileceği bir kitap. Herkese tavsiye ederim. İncelememi okuduğunuz için çok teşekkürler :))
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.