“Ve Bir Gün”
bir gül duruyordu içimde
kapanmamış bir harfin ucunda
her şey susuyordu
ve ben duyuyordum.
bir taşın altında saklanan niyaz gibiydim
kimsesizliğin ortasında
çok kalabalıktım
ellerim yoktu
ama bir şey tutuyordum
bir şey,
sanki
çok eski bir duanın kabuğu.
geceyi eğdim kalbime
oradan yıldızlar topladım
her biri bir ismin nuru
her biri bir bekleyişin sabrı.
kalbimi kuyuya sarkıttım
su yerine
bir merhamet sesi geldi
“sabır” dedi
“çok yakındır.”
kimse bilmiyordu
ama içimde bir at vardı
koşuyordu
ışığa doğru
bir teslimiyetin rüzgârında
ve hiçbir çit tutamıyordu onu.
bir gün
bir gün evet
bir gün
gözlerimin içiyle güleceğim
ve kimse anlamayacak
sadece
Rabbim bilecek
bu tebessüm
kaç secdeden süzüldü…
ACZ 🌿