Sevgili anne babacığım ve beni tanıyan herkese;
Yakın zamanda 23 yaşına girdim. Bir kalbimiz olduğu için hep sitem ettim. Tabi çoğu sitemim gibi bunu da bilmiyorsunuz. Bazen çok susuyorum acaba siz de bunu hissediyor musunuz? Acaba benim neden yalnız biri olduğumu düşünüyorsunuz? Kendinizce bulduğunuz sebepleriniz neler acaba duymak isterdim. Çoğu zaman odamda yatmıyorum bunun sebebi tv izlemem değil duygularımı yalnız geceleri yaşıyor olmam bunu da bilmiyorsunuz tabi. Neyse iste. Büyümenin kimseyi suçlamamak,herkesin k kendi yaralarıyla pencereden giden bir yolcuyu izleyen küçük çocuklar olduğunu anladım. Zamanı,gençliği,hayalleri sağlığını çalan bir yolcuyu. Gözlerimizi ondan ayırıp güneşe,çiçeklere filmde dediği gibi “ışıklı caddelere”bakmak lazım kalan zamanlarda. He bir de Ölümümümün yaşamamdan daha çok üzeceğini biliyorum. Her birimiz için öyle. Her ölüm insanın sırtında taşıyamayacağı bir yük bırakıyor. Varsın mutsuz olalım kamburumuz başka şeylerden olsun.