Huzursuzluğun Kitabı, sıradan bir edebi eser değildir; o, varoluş sancılarının, düşünceyle yaşamanın ve içe dönük bir bilincin derin dehlizlerinde gezinen bir ruh atlasıdır. Her satırı, zihinsel bir yolculuğun durağı gibidir; kolayca tüketilmez, tam aksine sindirilerek, üzerine düşünülerek okunmalıdır. Kitap bir nevi aynadır; ancak yüzünü değil, ruhunun en çıplak hâlini yansıtır. Her yeniden okuyuşta başka bir yönünü gösterir, çünkü zamanla birlikte değişen bizizdir aslında – o metin hep orada, ama biz artık başka bir gözle bakarız.
Bu kitap, özellikle melankoliye yatkın, dünyaya biraz uzaktan bakan, kalabalıklar içinde yalnız hisseden, kendini tanımaya cesaret eden ruhlar için eşsiz bir dosttur. Yalnızlıkla beslenen bir tür içsel dostluk kurar okuyucusuyla. Soares’in huzursuzluğu bir noktada senin huzursuzluğun olur; onun düşünceleri kendi iç sesinle örtüşmeye başlar. Ve bu da kitaba karşı tarifsiz bir yakınlık doğurur.
Eğer kendinle yalnız kalmaya gerçekten cesaretin varsa – yargılamadan, kaçmadan, bastırmadan – bu kitap seni sadece incitmekle kalmaz; seni katman katman açar, içsel derinliğini besler, seni kendine biraz daha yaklaştırır. Çünkü Pessoa'nın bu sessiz haykırışları, insanın içindeki o derin boşlukla fısıldaşır. Ve belki de en sonunda, huzursuzlukla barışmanın bir yolu vardır: onu anlamak.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.