Bir kitabı okumaya genelde ya bir alıntı sayesinde başlarım ya da merakıma yenik düşerim. Bu kitap ise uzun süredir okuma listemdeydi ama neden eklediğimi hatırlamıyorum. Kitabı bitirdikten ve gerçek hayatla kurduğu bağı öğrendikten sonra bir süre durup kendime gelmem gerekti.
Kitap, yazarın bir arkadaşının intiharını anlatıyor gibi görünse de bu kesin değil; hayali bir arkadaşa yazılmış bir mektup da olabilir, yazarın kendi intiharının kurgusu ya da hazırlığı da. En çarpıcısı ise şu: Édouard Levé, kitabı tamamlayıp yayınevine teslim ettikten sadece 10 gün sonra kendi yaşamına son veriyor.
Metinde net bir olay örgüsü yok. Parça parça, anılardan oluşuyor. Duygular doğrudan ifade edilmese de yoğun bir şekilde hissediliyor. Kurgu ile gerçek arasındaki çizgi neredeyse tamamen silik.
Kitap hakkında hiçbir bilgim olmadan ve sıfır beklentiyle okumaya başlamış olmam mı, yoksa yazarın sade ama sarsıcı dili mi bilmiyorum; ama metin beni fazlasıyla etkiledi. Sadece 80 sayfa olduğu için “reading slump”tan çıkmak için hızlıca okuyabileceğimi düşünmüştüm, fakat yavaş ve sindirerek okunması gereken bir kitap.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.