Bir zaman vardı, gözlerine saklı
Susardım, kelimelerden ağırdı
Bir bakışınla dünya dururdu
Ve ben, en çok o an yaşardım
Sahildeki kumlara adını yazarken
Ne zaman uçuşan bir martı görsem
Sesindeki o sıcaklık çınlar içimde
Tesadüfen tanıştığımız ilk günden
Adını içimden söylerdim hep
Korkardım, duyulur diye rüzgârda
Kalbimin sana ait olduğunu
Issız gecemin gergefinde saklardım
Eğer özgür olsaydık, yine adınla severdim
Her sokakta, herkesin önünde, yürekten ve gururla
Saklanmadan, utanmadan, sonsuza dek
Öylece, olduğu gibi, dosdoğru ve açıkça
Ne sen suçluydun, ne ben yalan
Aşk doğruydu, eğri olan dünyaydı
Birbirimizi sevemedik diye değil
Yaşayamadık diye eksik kaldık
Eğer özgür olsaydık, yine adınla severdim
Semaya, her sabaha, her yarına, inanarak
Kimseye hesap vermeden, yalnızca biz olarak
Ve aşkı, ilk kez tanıyanlara seni anlatarak