·794 syf.··Beğendi
···Okunma: 04 Haziran 2025 13:17 Atatürk okumalarımda en samimi, besleyici, objektif, kadife bir dille yazılmış olduğunu hissettiğim şahane eser. Atatürk'ün hayatına böyle bir pencereden tanık olmak, doğruları ve yanlışlarıyla bireysellikten uzak kalan yazarın -yani Atatürk'ümüzün taktığı lakap ile Kılıç Ali'nin- tarihi bir belge, ders kitabı belki de bir duygu durum çıktısı denebilecek bu eserindeki dili muhteşem. Üslup dersi verecek nitelikte olan bu eser bana yazar için ''Konuşma dilinde kim bilir nasıl lezizdir?'' dedirtti.
Yer yer duygulandırıp özellikle son bölümde ağlayarak okutan yapıt en çok insan tahlilini bilen, iyi bir gözlemci Kılıç Ali'yi tanıtıyor sanılmasın. Aksine kendinden minimum düzeyde bahsetme çabası güdecek kadar mütevazı, Gazi Paşa'nın insanca tarafından, meziyetlerinden, eşsiz kudret ve asaletinden dürüstçe bahsedecek kadar dolgun yazılmış.
Savaş ve mütareke dönemi özellikle
İstiklal Mahkemeleri bölümü oldukça dikkat gerektiriyor. Yoğun isimleri ve girift olayları içeriyor. Ancak bu asla yorucu olmayan bir biçimde tasarlanmış. Hatta bu türde okuduğum kitaplar arasında en anlaşılır şekilde yazılmış. Atatürk'ün arkadaşlarıyla, çevresiyle ve diğer insanlarla olan iletişimi ve ilgi duyduğu şeylere -gerek kıyafet gerek yemek gerek ev tasarımları gerek çiçek ve bahçe düşkünlüğü- dair her öğrendiğim şey bende büyük bir keyif uyandırıyor. Kitaplarda birer isim ve fotoğraflarda birer portre değil yaşamın içinde küsen, darılan, şakalaşan insanlar olduğunu hatırlamak çok keyifli.
Paşalar magazinde Salih Bozok'un Anıları ile birlikte en iyi kaynak.