Ruhumuzdur aslında bedenimizi çürüten. Ahlaki değerlerimize göre iyi bir şey yaptığımızda mutluluk duyar, kendimizi canlı, yaşıyor hissederiz. Fakat kötülük yaptığımızda vicdan azabının getirisiyle ruhumuzda oyuklar açılır, kanar ve kanarız. Bu kanlar çoğalır, kurur ve bedenimizi çürütmeye başlar. Her bir oyukta daha fazla kanarız. Ve böylelikle bedenimiz, o bakmaya kıyamadığımız gençliğimizden olur. Çürür ve çürürüz...
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.