yine, yine, yine ve yine yarım bırakıp okuduğum bir kitap. hatta bu kitabı yarım bıraktığım, sıkıldığım için linçleneceğimi defalarca söylemiştim. şu an kendimi ben linçliyorum. ama gerçekten iki sefer okumaya çalıştığımda devam ettiremeyip hep aynı sayfada kalakalıyordum, sonra zamanı değilmiş deyip zamanını beklemiştim. şimdi gerçekten zamanıymış. bugüne kadar okuduğum kitaplarda kendimi bulduğum iki karakter vardı. biri Raif diğeri bir başka karakterdi. Raif Efendi, hayatım boyunca unutabileceğim bir karakter olmayacak. içimde öyle bir yere yerleşti ve öyle aynı hisleri hissettirdi ki bana…onu her hatırladığımda dökemediği gözyaşlarını ben dökeceğim onun için. kitaptan da bir alıntı yazıp öyle bitiriyorum bu hayatı da.
“o bu dünyadan ayrılırken, benim hayatıma, başka hiçbir insana nasip olmayacak kadar canlı bir şekilde giriyordu. bundan sonra onu daima yanımda bulacaktım.”
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.