“İnsanlığımı Yitirirken”, insanın kendine ve topluma yabancılaşmasının en çıplak, en sert anlatımı. Dazai’nin kaleminden çıkan bu eser; yaşamla bağı zayıflamış, aidiyet hissini yitirmiş bir ruhun iç dünyasına adım attırıyor bize.
Kitaptaki Oba Yozo karakteri, sadece bir roman figürü değil; adeta bir haykırış, bir isyan. Maske takarak hayatta kalmaya çalışan, ama içten içe çürüyen bir insanın portresi. Her satırda “ben kimim, neden buradayım?” sorusu yankılanıyor.
Okurken zaman zaman rahatsız oldum, zaman zaman hüzünlendim. Ama en çok da kendime dönüp baktım. Dazai’nin dili sade ama etkisi derin. Anlattığı şeyler herkesin kolayca yüzleşebileceği türden değil.
Bu kitap bir “hikaye” değil sadece; bir iç hesaplaşma, bir düşüşün ve belki de hiç kalkamayışın romanı. Eğer edebiyatın sadece güzel cümlelerden ibaret olmadığını düşünenlerdenseniz, bu kitap sizi sarsabilir.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.