Bazı kitaplar bir politik kimliğin ötesine geçer
> Kitabın yazarı Selahattin Demirtaş, hem bir siyasetçi hem bir hukukçudur. Uzun süredir haksız yere cezaevinde tutuluyor. Onu sevmek zorunda değilsiniz… Ama vicdanına, cesaretine, kalemine saygı duymamak elde değil. Ben seviyorum… Hem yazdıklarını hem de o yazıların ardındaki yüreği. Temiz bir kalpten çıkan her söze kulak vermek gerektiğine inanıyorum.
Kitap, çoğunluğu kadınların iç sesiyle yazılmış 12 kısa hikâyeden oluşuyor. Her öykü kendi içinde bir hayatı, bir yarayı, bir direnişi taşıyor. Kimi zaman bir annenin gözünden, kimi zaman aşktan, kayıptan ya da çocukluktan süzülen bir bakışla anlatılıyor. Dili sade ama duygusu derin.
Bazı sevgiler tarif ister, bazıları sessizlikte büyür.
Bu kitap da sessizce büyüyenlerden…
Kelimelerle, hikâyelerle, küçük ayrıntılarla dolu. Hayata, insan ilişkilerine, yalnızlığa, umuda ve geçmişe dokunan pek çok hikâye...
Kitabı dinlerken bazı cümelerde durdum, sustum, içimden geçirdim…
"Sevgiyi emekle, özgürlüğü direnmekle var edelim."
"Eşitsizliğe, adaletsizliğe isyan edelim her gün.."
“Ülkenin nüfusu ikiymiş gibi yaşayalım hayatı.” derken bir sevda masalına özlem duyduğumu fark ettim.
"Mutsuz değildik, bunu da mutlu olmak zannediyorduk.” diyerek kalbimde eski cümleler yankılandı.
"Her gün evin önünde sabah akşam bekledim, rastlamadım... Gülüşü bende kaldı.”
“Bütün zorlu yıllar bir gün geçiyor bitiyor be anne…”
“Babamla hiçbir zaman baba kız olamadık ama ölümünün acısı tarifsizdi.”
Düşüncelerinden dolayı kimsenin özgürlüğünden mahrum bırakılmadığı bir ülke dileğiyle...
·
1.160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.