İlk kitabını aşırı beğendiğim ve kurgusunun çok iyi olduğuna inandığım bu serinin, sonunda ikinci kitabını okudum. Özellikle rdsye neredeyse gireceğim için beni kurtarabilecek, seveceğim bir kitap okumak istediğim için elime almıştım ancak yalan olmasın 944 sayfa beni korkutmadı değil.
Artık biliyorsunuz önce genel olarak spoilersız bahsetmeye çalışıyorum ve sonra eklemek istediğim noktaları spoilerlı ekliyorum.
Kitabın önce olumsuz yönlerinden bahsedeyim. Muhtemelen gerçek anlamda giriş kitabı olduğu için çok çok uzun tutulmuştu ve gereksiz olan çok fazla bölümü vardı. Sanki her gün ben okula gidiyormuşum gibi hissettim. Kitapta hem birçok şey oluyordu hem de hiç olmuyordu bu yüzden siz garip bi boşlukta sürükleniyorsunuz. Kitabın aksiyon sahneleri, güç eğitme, gerekli karakter dinamikleri dışında uzatılmış aynı zamanda sıkıcı olduğunu düşündüğüm pek çok bölümü vardı. Tabii benim sıkılmış olmam illa kitaptaki sahnelerin gereksiz olduğunu göstermiyor ama o zaman da daha kısa olabilirdi diye düşünüyorum. Ki yorumlarına da baktığımda birçok insanın benimle aynı fikirde olduğunu gördüm.
Şahsi olarak ben diplomasi/siyaset tarzı şeyleri okumaktan zevk almadığım, algılamakta da zorlandığım için kitapta da bu konularda çok fazla bilgi olunca pek anlayamadım. Özellikle o kısımları gözlerim boş okuyup geçti gibi hissediyorum. Yine de seveni için çok büyük bi artı bence.
Kitabın içerisinde eski sevgili tropeu var (okuyanlar kimlerin olduğunu biliyor) ve ben bu tarz dramaları gram sevmem. Onca olay olabilme potansiyeli varken bu konseptte bir yığın sayfaya ne gerek vardı diye düşünüyorum.
Xaden ve Violetin bitmek bilmeyen kavgaları hele beni tüketti gitti ya arkadaş iki oturup konuşmaktan bu kadar mı acizsiniz, ben bu çocuğun sürekli sır sıklamasından, (bu spoiler değil zaten 1.kitapta da aynı boktu) inatla karşı taraftan beklemesinden yoruldum. Geç karşısına söyle ya mal mısın yani söylememek için taklalar atıyon sormadın ki çekiyosun. İlişkileri çekici olduğu kadar aynı zamanda böyle toksik. Kız da kendi duygularını anlamakta çok becerikli değil, bu da sizi yoruyor.
Yan karakterler o kadar çok ki bazen kim kimdi ne gücü vardı bu kimin ejderhası falan çok unutuyorum, elinden geldiğince yazar hatırlatmaya çalışıyo ama birbirine giriyo bazen istemsizce hem iyi hem kötü bir diğer nokta bu bana kalırsa. Eski bir karakterin ortaya çıkışı da anlamsız geldi rolünü sevmedim.
Andarna hakkındaki olaya da şaşırmadım, kitabın içerisinde ters köşe de yemedim tek beklemediğim son sahneydi doğal olarak.
İyi yönlerine gelecek olursam ejderhalar acayip iyi yazılmış, diyaloglar ve davranışları sizi kendine çekiyo. Hep onları okumak istiyosunuz.
Özellikle karakterlerle kurdukları bağları çok iyi hissediyosunuz.
Atmosfer güzel,yazım dili okutuyor harbiden sizi evrenin içerisine alıyor. Yazarın en başarılı yönlerinden biri bu.
Karakterler çok çeşitli ve güç kapsamında çok farklılık var. Dünyası gelişmiş asla basit değil, her şeyin bir alt yapısı var. Karakter gelişimleri de iyi.
Aksiyon sahnelerini çok sevdim. Harbiden orada ben savaşıyormuşum gibi geliyor bazen.
Kitap birincisine göre temposu düşük ve uzun. Diğer kitap çok daha iyiydi umarım toparlar diğerlerinde. Üçüncü kitabı da elimde var ama biraz zaman geçsin istiyorum sonuna rağmen beni okurken zorladığı için diğerini elime alma arzumun pek kalmadığını söylemeliyim.
Spoiler
Havacılarjn da bizimkilere katılmasına çok mutlu oldum, kitap içerisine güzel bi ekleme olmuş.
Aynı zamanda karakterlerin sonunda yalanlara karşı gelmesi ve kendilerine güvenmelerine de çok mutlu oldum ben. Çok sarıyo bu açıdan.
Andarna çok tatlı ve barizdi başka bir tür olduğu daha ilk kitapta anlamıştım.
Kitabın sonunda hep birileri ölüyor bu da okuyucu şaşırtmıyor çünkü zaten sonunda birinin feda edilecwğini biliyorsunuz bu benim hoşuma gitmiyor. Keşke ters köşeler bu yönde olsa.
Yine de seriyi ve karakterleri çok seviyorum dizisi de çıkarsa müthiş olur diye düşünüyorum. Ayrıca Violetin rüyaları gelecek için bir spoiler bence. Demir Alev