Schopenhauer’ın kirpi metaforu özel hayatımda , ilişkilerimde sıklıkla üzerine düşündüğüm bir ikilem . Kış aylarında ısınmak için birbirlerine sokulan kirpiler , yeterince yaklaşınca oklarından sebep bu defa da uzaklaşmaya başlarlar ; uzaklaşınca da ısı azalır , böylece yeniden yakınlaşma niyetine girerler fakat işte oklar …
Bunu yaşadığım çok oldu , çok yaklaştığımda oklarına denk geldiğim insanlar .. Bir yandan da sıcaklığının cazibesinden kendimi alamadığım ve yeniden yakınlaşmak istediğim .. Zaman doğru mesafeyi bulmama yardımcı oldu çoğu zaman . Bazen de olamadı sıcaklığı hepten yitirdim okların hedefi olmamak için .
Kirpi metaforu üzerinden tanımlanmış bir baş karakterin penceresinden hayata baktığımız bir kitap , bence şahane bir kitap.
Tavsiyemdir .
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.