“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum” kitabın en vurucu cümlesi . Hangimiz biliyoruz ki en mutlu anımızı ? Hepimiz mutluluğun ileriki yıllarda olduğunu zannederiz belki de suan en mutlu anlarımızı yaşıyoruz. Anımızın değerini bilmeliyiz.
Kitap için yorumuma gelirsek. İlk Orhan pamuk kitabım. Net bi şekilde beğenmedim kitap çok fazla kendini tekrarlamış arada bi 300 sayfa sadece masadaki günlerini anlatmış. Sibel ferudun bunların duyguları çok göz ardı edilmis. Kitapta birilerine üzüleceksem o ferudun ve Sibel olurdu. Ayrıca bence Füsun’da ailesi de çok çıkarcı. Kemalcim sana gelirsek aşk bu değil senin ki hastalık.