bir gün dönünce buraya
-bana ya da bir başkasına-
bir ağaca, bir yaprağa, bir sırra kan:
ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgâra.
haziran akşamlarını söyleyen
ayakların seni eve geç
seni eve karanlık
seni eve bir ıslıkla götürmeden daha
rüzgâra tutulan ıslak çarşaflara dokunarak
gelip bir gülün dibinde dur.