Kısa olsa da çok şey anlatan hikayeler
6 kısa hikayeden oluşan çok güzel bir kitaptı. Hikayeler hakkındaki görüşlerimi tek tek yazmak istedim.
Kitapta en sevdiğim hikaye olan "Dünyayı Düzene Koyanlar" ile başlayalım. Hem ırkçılığa hem linç kültürüne hem de medyanın kitleleri yönlendirme gücüne aynı anda değinmeyi başaran muhteşem bir kısa hikaye olmuş.
"Kasımpatları" hikayesine gelirsek, daha çok bireysel bir tema işlenmiş. Hiç kimse tarafından değil takdir edilmek, fark bile edilmeyen, kasımpatlarına tutkuyla bağlı bir kadının bir gün bu hobisi biri tarafından fark edilince sevinçten havalara uçması ama o takdirin bile aslında yalan olması. Kadının bunu fark ettiğinde acısını gizleme çabası... Bu da çok etkileyici bir kısa hikayeydi.
"Sabah Kahvaltısı" hikayesinden bir şey anlamadım. Sanırım yazarın yaşadığı bir anı.
"Öldürme" hikayesi kesinlikle çok vurucuydu. Jelka'nın hikayenin sonundaki soğuk kanlılığı çok etkileyici hatta biraz da rahatsız ediciydi. "Kocasının karısı olma" görevini hayatının en önemli önceliği haline getiren, ne yaşarsa yaşasın bu vazifesinden vazgeçmeyen (belki de vazgeçemeyen), döneminin Amerikan kültürüne ayak uyduramamış bir kadındı Jelka.
"Yılan" hikayesi ise genel olarak rahatsız ediciydi. Çok karanlık bir atmosfere ve çözemediğim metaforlara sahip ilginç bir hikayeydi.
"Kaçış" hikayesi çok ama çok trajikti. Ergenlikle yetişkinlik arasında sıkışıp kalmış 19 yaşındaki Pepé karakterinin ailesiyle olan sevgi dolu bağına tanık olduktan sonra annesinin "başına bela açma" der demez bir şekilde belaya bulaşıp trajik bir sona süratle koşmasını okumak üzücüydü.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.