Oldum olası stoacı felsefeye ve inançlara sıcak bir yaklaşım sergileyemedim. Yine de bu kitaba bir şans vermek istedim. Yer yer hoşuma giden kısımlar olmadı degil ama kitabın büyük bi çoğunluğu bana göre sayfa israfı. Marcus, tokat atana çiçek uzat eninde sonunda düzelecek kafasıyla neyi amaçlamis tam anlamış değilim. Galiba halkı galeyana getirmek yerine göz boyama yolunu seçerek metaneti amaçlamaya calismis ama bu felsefe cok tehlikeli bir felsefe. İnsan doğasınin bu şekilde çalıştığını düşünmüyorum. Sen iyi niyet gösterip fazlasını verdikçe fosani çıkartırlar ve bir köşeye atarlar benden söylemesi. Zaten biz bir makine değiliz, haşa peygamberde. Hepimizin sabrının sonu ve kırılma noktalari var. Yeri gelir öfkeleniriz, yeri gelir sevinir, yeri gelir üzülürüz. Bu felsefeyi benimseyip yola çıkan yolun sonuna varmadan ilk gördüğü ruh ve sinir hastalıkları hastanesine yatisini yapar.
·
227 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
