Gazali’nin nedensellik üzerine çalışmaları, özellikle Tehafüt al-Felasifa (Filozofların Tutarsızlığı) adlı eserinde, Aristotelesçi nedensellik anlayışına karşı eleştirel bir duruş sergiler. Ona göre, neden-sonuç ilişkisi zorunlu ve değişmez değildir; olaylar Tanrı’nın iradesine bağlıdır ve O’nun dilediği anda farklı sonuçlar ortaya çıkabilir.
Gazali’nin bu yaklaşımı, nedenselliği mutlak bir zorunluluk olmaktan çıkarıp, ilahi iradenin önceliğini vurgulayarak İslam felsefesinde önemli bir dönüm noktası oluşturur. Bu düşünce, klasik nedensellik anlayışına felsefi ve teolojik bir sorgulama getirmiştir.