Tarık Tufan geç kaldığım yazarlardan biri. Gece Açan Çiçekler eseriyle gönlümü fethetti. Dilini, verdiği hissiyatı o melankolik havayı seviyorum. Bu kitabında biraz daha farklı bir teknik denemiş. Roman diye geçiyor ama deneme türünde gibi. Her sayfada mutlaka altını çizeceğiniz bir tespit, bir spot cümle mutlaka var. Çok yoğun ve karmaşık bir duygu seli sayfalar. Müthiş odak isteyen içine dalınması gereken bir kitap. Yer yer melankolik hava yormuyor değil, ince bir kitap olmasına rağmen okumam uzun sürdü bu yüzden.
Ne anlatıyor kısmına inanın bir şey yazamıyorum çünkü kitapta aslında kendini de arayan birini okuyoruz. Varoluş sancısı, arayış, kayboluş... Başka birinin dertlerini dinliyor gibisiniz. Sevdiği kadını kaybetmiş yalnız bir adamın hikayesi diyebilirim kısaca.
İç sesinizle yüzleşmek istiyorsanız, geç kalmışlığınızın yüzünüze vurulmasını istiyorsanız, yalnızlık okumak istiyorsanız bu kitap tam sizlik. Ben uzun sürmesine rağmen severek okudum. Sevgili arkadaşım 
Kübra Aydın hediye etti ve mutlaka okumalısın dedi. Biliyor böyle melankolik havaları sevdiğimi :) Teşekkür ederim 🩷
Siz okudunuz mu? Yorumlarınızı bekliyorum
Kübra Aydın hediye etti ve mutlaka okumalısın dedi. Biliyor böyle melankolik havaları sevdiğimi :) Teşekkür ederim 🩷
Siz okudunuz mu? Yorumlarınızı bekliyorum
·
664 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
