Söylemeliyim ki okuduğum Tarık Tufan kitapları içinde en farklı olanıydı. Metaforlar bağlamında tam bir Tarık Tufan klasiği evet ama, bütünlük anlamında herkesin kavrayabileceği türden değildi kitap. Zorlandığım zamanlar oldu; özellikle diyaloglar fazlasıyla birbirine karıştı zaman zaman. Çok sonra anladım ki çoğunlukla iç ses ile olan bu konuşmalarda aslında kimin kim olduğu çok da önemli değilmiş :)
90'lı yılların sessiz, içine kapanık, kendini ifade edemeyen gençliğin dış sesi olan bir radyo programcısının, onların bu duyulmayan seslerinin çığlığı olduğu bir hikayeydi bu. Dinleyicileriyle ve ardından iç sesiyle çatışan, bu çatışmaları sorgulayan, o dönemin baskılanmış hayatlarını bir radyoculuk hikayesiyle anlatan Tarık Tufan'a teşekkürlerimle!
136 sayfacığa sığdırılmış bir başyapıt..
Tavsiyelerimle...
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.