Büyücü romanında olduğu kadar güzel kurgulanmış ancak okurken o kadar zevk vermeyen bir romandı. Basitçe din ve felsefe olgusunu bir kenara bırakırsak sadece olaya baktığımızda, hangi gerçek ve neye inanılması daha kolay bunun üzerine kurulmuş bir roman denilebilir.
Olay, 5 kişilik bir grubun gizli kimlikler altında bir seyahate çıkması ile başlıyor. Sonrasında ise bir gazete haberinde bu gruptan birinin intihar ettiğini öğreniyoruz. Ardından grubun diğer üyelerinin akıbeti araştırılmıyor başlıyor ve bundan sonraki bölümler hep sorgu şeklinde geçiyor.
Romanın son sorgu kısmına geldiğimizde ise asıl olayın tamamen din ve mezheplerin ortaya çıkış aşamasını okuyor gibiyiz. Maggot'ı, larva anlamından yola çıkarak bazı temel düşüncelerin zamanla nasıl bir kült ya da sistem haline geldiğini göstermek için kullanılan bir metafor oluyor. Larvadan kelebeğe gidiş gibi. Beyefendinin "bir kurbağayı insan, bir budalayı da filozof nasıl yaparım." sözünden dolayı romanda neyin asıl gerçek neyin benim inanmak istediğim gerçek olduğunu hala tam bilemiyorum. Şahsen ben Jones'un anlattığına inanmak istedim ancak sonrasında Rebecca'nın anlattıkları işleri daha da karıştırdı. İkisininde mantıkdışı olduğunu söylemeliyim ve bu konuda romanın ortalarında en saçma olana inanmak daha kolaydır çünkü üstüne yalan konuşmak daha zordur tarzında bir tüyo verilmişti. Bu göndermeyi din üstüne de düşünülebilir çünkü yazarın okurdan asıl istediği budur. Beyefendinin de yapmaya çalıştığı bir budalayı filozof göstermek ve herkesi onun anlattıklarına inanmasını sağlamağa çalışmaktır.
Kitap oldukça akıcı, yarısından fazlası sorguda karşılıklı konuşma şeklinde geçtiği için okuması kolay ve hızlı bitirilebilir.
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.